THE PAST

I had this strange call and when I answered “Hello” ay napuputol. Wala naman akong inaabangang tawag at gabi na rin kaya paniguradong hindi field call to naisip ko. Nakakinis kasi sino bang taong to na walang magawa ata sa buhay kaya nagpapamiss call. Di ko kilala ang number at kakaiba ito kasi hindi naman prepaid at lalong hindi nakalinya…. Then my celphone rang again…

“Hello…. …..Hello……hello???”

“Hey..! Hello….” Mahina ang boses ng nasa kabilang linya at di ko maregcognize.”

“Yes hello…Sino po to?” very nicely kasi baka naman wrong number o nakikisuyo.

“Hulaan mo….”

“Oh hi…. Kumusta ka na???” Oh my God.. himala tumawag sya. My hand began to tremble for I never expected him to call that soon. And why is he calling me? I was so surprised! Oo kani-kanina lang naaalala ko sya sa work at di ko mapigil ang sarili ko na malungkot habang naiisip ko ang nakaraan… Naging part din naman sya sa buhay ko at eto one week pa lang sya nakakabalik sa states ay tumatawag na sya. And mind you kung kelan pa nasa ibang bansa na sya ay saka ako tatawagan samantalang nung bago pa man sya umuwi ditto at nung nandito sya ay di man lang nya ako pinag-aksayahang ng panahon para tawagan. Well sino ba naman ako para tawagan nga naman nya? Pero nakakapagtaka talaga…

“So kumusta ka na? As in kumusta ang lagay mo na jan? Back to normal life huh…? haha!” Kahit papano ay natutuwa akong alamain ang kalagayan nya.

“Eto I am back to my normal life. Kaya lang puro ako kain, tulog, at kanina kakagaling ko lang manood sa Broadway kasi walang magawa eh. Nag-aaral nga uli ako parang refresher kasi kailangan para sa job application ko.”

“Aral ka? Ano naman pinag-aaralan mo?”

“Oo kailangan yun dito para ma-update uli ako. Sabi nga ng mga kaibigan ko ang bobo ko daw kasi nag-resign ako sa trabaho para lang makauwi” natatawa nyang esplika.

“Ok lang…kasi di ba yun naman ang gusto mo? ” sagot ko”Tsaka nag-enjoy ka naman dito sa Pinas. Worth it ang naging kapalit ng trabaho mo kasi di mapapantayan ang ligayang natamo mo with your family, friends …..and for her” bigla akong nalungkot nung sinabi ko yung huli.

“Yeah I did… at na meet kita” masaya nyang sagot!

“Bolahin daw ba ako…. Hahahah!” naghatid ng kunting kiliti sa aking puso pero pinigilan ko sarili ko para wag masaktan.

“Wala na kami!” biglang sambit nya.

“Huh…???” taka kong tanong “sinong wala na kayo?”

“Sya!”

“Sino ngang sya???”

“Si ‘F’….. sino pa ba?”

Abah eh malay ko kung sino ang sinasabi mo noh…di ko naman alam lahat kung ano ginawa mo dito sa Pinas noh” sounds like a joke pero lalong tumindi ang panginginig ng kamay ko. Akala ko mabibitawan ko ang celphone ko sa nginig at dagdag pa dun na nahihirapan pa akong intindihin ang mga sinasabi nya kasi ang labo ng dating.

“Naging kayo ba?”

“Oo di ba alam mo yun?”.

“What…????” Nabigla ako sa naging sagot nya dahil wala akong kaalam alam na totoo pala ang noon ay hinala ko lamang.

“Akala ko alam mo kasi di ba sabi mo you are letting me go kasi kami nga!” nag-insist pa sya.

“Hello ‘D’ ang sabi mo sa akin ay u like her pero di mo sinabing GF mo pala sya. U said u like me too and that you care din…di ba? So akala ko same lang yun pero nakita ko sa yo na tinamaan ka sa kanya kaya ako ang nagparaya pero di ko alam na kayo pala talaga”.

And then there was a long silence. Naisip ko totoo pala ang lahat ng hinala ko. At muli ay nagoyo ako sa pag-ibig. Tumindi ang lungkot na nararamdaman ko gusto kong lumuha. Ang sakit naman ng hatid ng tawag mo.

---