thanks dun sa ng comment dun sa taas.
sa filipino poh ito. napaaga ang check qoh kc, gngwa qoh n report qoh eh. anyway, nkatulong ian. thnks a lot.

  kim_chi135    •reply    Jun-11-06@2:38AM

waa! teorya ng wika.. haha! tinake namin yang wika nung 1st sem last CY. haha! nakalimutan ko na.. sayang gusto ko sna help sau kaya lang na block na memory ng utak ko

  fairy_kate99    •reply    Jun-12-06@2:28AM

eto pa about sa wika

Ang wika at salitain ay nahahati sa apat na uri. Una, ang balbal, na siyang pinakamababa. Halimbawa ng mga ito nito ay ang mga salitang "parak (pulis), iskapo (takas), istokwa (layas), juding (binbabae) at tiboli (tomboy)". Ikalawang uri naman ay ang lalawiganin. Kabilang sa uri o antas na ito ay ang mga salitain o dayalekto ng mga katutubo sa lalawigan o panlalawigang salita. Ang mga Cebuano, Iloko, Batangueno, Bicolano at iba pa ay may temang lalawiganin sa kani kaniyang dila. Isang matibay na indikasyon ng lalawiganing tema ay ang punto o accent AT (hindi, O) ang paggamit ng mga salitang hindi banyaga at hindi rin naman Tagalog. Ang ikatlong uri naman ay ang Pambansa. Sa Pilipinas, laman pa rin ng pagtatalo kung ano ang kasama sa antas na ito. Marami ang nagsasabing ito ay Filipino, samantalang ang iba naman ay may katwiran din na tawaging Tagalog lamang ang Wikang Pambansa ng Pilipinas. Kung mauunawaan na ang Filipino at ang kaniyang alpabeto (Simpleng alpabeto) ay maunlad, at may mga hiraw na titik. Ang Filipino naman ay kalipunan ng mga salitain ng lahat ng mga Filipino (tao) maging lalawiganin man, o balbal, mapa Tagalog man o banyaga. Sa kadahilanang ito, ang Tagalog ang syang tinuturing na wikang Pambansa at hindi ang Filipino. Gayumpaman dahil kasulatan at kasaysayan, ang Filipino pa rin ang naitala at kinikilalang wikang pambansa. Ang ikapat na uri naman ng wika ay ang Pampanitikan. Ito ang pinakamayaman na uri. Kadalasay ginagamit ang mga salita sa ibang pakahulugan. Mayaman ang wikang pampanitikan sa paggamit ng tayutay, idioma, eskima at ibat ibang tono, tema at punto. Isang eksperto na rin ang nagsabi na ang Panitikan ay ang "Kapatid na babae ng Kasaysayan", ito ay dahil sa ang wikang pampanitikan ay makasaysayan at maaring tumaliwas din sa kasaysayan dahil sa kaniyang kakayahan na lumikha ng mga tauhang piksyunal o kathang isip. Ito ay kadalasay nagaganap sa tuwing ang wikang pampanitikan at malayang nagagamit sa pagkatha ng dula, katha, palabas, at iba pang likhang-pampanitikan.