Scene : Natrap si Amrey at Lemuel sa loob ng elevator dahil nagkaroon ng problema sa linya ng kuryente. Dating magkasintahan ang dalawa kaya parang pinaglaruan sila ng taghana para muling magkausap.

Lemuel : 15 minutes pa raw bago maayos ang linya.

Amrey : Buti naman. Akala ko aabutin na tayo ng gabi dito.

Katahimikan. Dahil matagal ng hindi nag-uusap ang dalawa naging mailap ang sagot ni Amrey.

Lemuel : Kamusta?

Amrey : Perfectly fine. Ikaw?


Lemuel : (Ngumiti ng bahagya si Lemuel.)Maayos naman. Medyo tumaba ng konte.

Amrey : Pansin ko nga. Parang nabasa ka.

Lemuel : Maulan kasi sa labas.

Amrey : Kaya siguro nawalan ng kuryente.

Lemuel : Baka nga. May asawa ka na ba?

Amrey : Wala pa. Wala akong oras sa ganun. Bakit ka nga pala napadpad dito?

Lemuel : Pupunta ako sa Agency.

mrey : Magrerenew ka?

Lemuel : Hindi. May dadalawin sana ako. May itatanong lang.

Amrey : Ah. Ok. (Patay malisya pero palihim na tumingin sa stainless wall ng elevator para makita ang mukha ni Lemuel.)

Lemuel : (Buntong hininga). Tagal natin hindi nag-usap ah. Kahit e-mail wala kang sagot.

Amrey : Three years, 5 months ang 14 days to be exact.

Lemuel : (Gulat). Wow! Tanda mo talaga ah.

Amrey : Sino bang makakalimot sa sakit ng ginawa mo?

Lemuel : Galit pa rin ba sa pag-alis ko?

Amrey : Sino bang matutuwa? Hindi ka nagpaalam. Basta ka na lang umalis.

Lemuel : Nagtext ako ah.

Amrey : Text? Kung kelan nasa airport ka na. Lemuel sa isang subdivision lang tayo nakatira hindi ka man lang sumigaw sa labas para malaman ko na aalis ka. O kaya isinulat mo sa pader tutal malinaw naman ang mata ko at makakabasa naman ako.

Lemuel : Alam ko kasing hindi ka papayag na mag-aabroad ako e.

Amrey : Alam mo pala e! Tapos tinuloy mo pa din. (Tumalikod. Pilit magpakahinahon.)

Lemuel : Para sa atin naman yun. Sa kinabukasan natin.

Amrey : Kinabukasan? O para sa sarili mong ambisyon?

Lemuel : Alam mo naman matagal ko ng pangarap magtrabaho sa Australia pero kasama ka sa pangarap na yun. Para guminhawa ang buhay natin.

Amrey : Hindi ba simula pa lang malinaw na sa'yo Lemuel na kapag umalis ka tapos na ang lahat sa atin? Siguro gusto talagang matapos ang lahat.

Lemuel : Hindi sa ganon. Gusto ko lang maging praktikal.

Amrey : Gusto ko lang ng simpleng buhay. Simpleng buhay kasama mo! Hindi yung nagpapakasasa ako sa yaman pero salat naman sa pagmamahal.

Lemuel : (Natahimik)Alam ko kasalanan ko. Alam ko nasaktan kita. Humihingi ako ng tawad. Gusto kong magsimula ulit tayo. Kahit umalis ako naiwan naman ang puso ko. Wala akong ibang minahal kundi ikaw. Naparito ako sa agency para sa'yo. Para malaman kung mahal mo pa ako. Gusto kong bumawi.

Elevator speaker : Maari po lamang na humawak ang mga pasahero sa gilid ng elevator. Ilang sandali mo lamang ay magbabalik na sa normal na operasyon ang ating elevator. Maraming salamat po.

Amrey : Buti naman makakalabas.

Lemuel : Mahal mo pa ba ako Amrey? (Lumuhod may dinukot sa bulsa. Isang maliit na kahon na may lamang singsing. Itinaas ang kamay habang nakatungo). Sana bago bumukas ang elevator tanggapin mo ang singsing na ito. Tanda ng wagas kong pagmamahal, ng paghingi ko ng tawad at ng Pwede ba tayong magsimula muli Amrey? Please.

Amrey : Hindi.

Lemuel : (Pumatak ang luha habang nanatiling nakaluhod.) Amrey?

Amrey : Bakit ka magsisimula ulit kong pwede mo namang ituloy? Mahal na mahal kita. Bawat araw binilang ko dahil umaasa akong babalik ka.

Lemuel : Amrey, salamat.

Amrey : Wala ka bang ibang sasabihin? May dala ka namang singsing.

Lemuel : Amrey, will you marry me?

Amrey : I do. (Bumukas ang elevator .)

-----
yan lang muna.. wala maisip e
http://natuyongtintangbolpen.blogspot.com/

---