http://www.tristancafe.com/forum/185312
__________

It's been two months since i left Zach's house. I miss him. I do. i feel as if i lost a part of me. I felt like i left the other part of me with him.... ang hirap. Ang buong akala ko, magiging okay rin ako. Pero hindi mawala sa isip ko ang imahe ni Zach noong araw na iyon. Ang hirap para sa akin na tingan siya. Sa tuwing naaalala ko ang hitsura ng mukha niya, tila ba may kung anong sumasakit sa puso ko. Pero kasabay noon ay pumapasok sa isipan ko ang katotohanang wala akong karapatan kay Zach, kahit kailan hindi siya naging akin. Kahit kailan hindi ako nagkaroon ng karapatan para angkinin siya. At ngayon, kahit gusto ko, hindi na talaga pwede dahil magkakaanak nan siya.

I was so messed up because i knew that right after our annulment Zach and that woman will be able to do what they want. Magsasama na sila, at magiging isang masayang pamilya habang ako, naiwang mag-isa, malungkot at umiiyak. I tried so hard to move on, its just that i cannot do it. Mahal ko kasi siya, mahal na mahal at alam ko kapag nakita kong muli si Zach, malaki ang posibilidad na mawala ang galit ko sa kanya.Kaya hangga't maaari ayoko siyang makita. Pilit kong isinisiksik sa isip ko na nasaktan niya ako at galit ako sa kanya para hindi ako dumating doon sa punto na babalik ako sa kanya.

Tama na siguro ang ilang gabing pag-iyak ko para sa kanya. Hindi ko na siya dapat pinag-aaksyahan ng panahon. Wala naman na akong karapatan sa kanya eh. tapos na kami. At legal na iyon. Three days ago, ibinaba na ng korte ang desisyon. Annuled na ang kasal namin ni Zach. Ako na ulit si Miss Audrina Varess. I know i should feel happy but instead i feel like crap. I hate what I'm feeling right now.

"Miss Audrina..." tawag sa akin ng kasama namin sa bahay. Nginitian ko siya. "May naghahanap po sa inyo." Tumango na lamang ako. Sino naman kayang maghahanap sa akin ng ganitong oras? Tinungo ko ang sala at doon nakita ko ang tatlong taong kahit kailan ay hindi ko inisip na makikita ko pang muli.

"Trey, James, Anton..." lahat sila ay tumingin sa akin. I never thought that I'll be seeing this guys again. They are Zach's closest friends and collectively they are known as Neon... James smiled at me. May kakaiba akong naramdaman. Bakit naman kaya sila narito?

"Hey, Mrs. Laundrize..." bari sa akin ni Anton. Napangiwi ako. Hindi naman na ako si Mrs. Laundrize eh... but i kinda miss being called like that. Especially, i miss Mr. Laundrize...

"Anong ginagawa ninyo rito?" nagtatakang tanong ko. Umupo ako sa sofa sa harapan nila.

"We have to talk to you. We kinda have a problem with Zach.." napuno ng pag-aalala ang dibdib ko. Bakit? Anong nangyari sa kanya? Gustung-gusro kong magtanong kay James pero sa huli naisip ko na wala na akong karapatang magtanong.

"I really don't have time for this." i said to them. James shook his head then suddenly he looked at me straight to my eyes.

"Look, Audrina... alam namin na ibinaba na ng korte ang desisyon. Alam rin namin na wala kaming karapatang lumapit sa'yo para kay Zach. Pero wala kaming choice. Zach has been acting so weird lately..."James start off. Nagkatinginan pa ang mga ito tila naghihintayan kung sino ang susunod na magsasalita.

"Alam, Audrina.... Okay lang naman sa amin eh, okay lang if Zach started singing sad break up love songs...at least we know that he's dealing with his heartbreak." sabi pa ni Anton. So heart broken pala ang dati kong asawa. Pero bakit?

"But what we started being worried when suddenly he became silent... the next thing we knew, he left. And we don't know where he is today... God knows what he's doing with his life. We're really worried Audrina... Please... tulungan mo kami..." nagmamaka-awang pakiusap namn ni Trey... grabe... hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Kahit kailan hindi ko naisip na darating ang araw na ang tatlong lalaking ito ay makikiusap sa akin.

"Zach is in love with you, Audrina. He needs you..." napatingin ako kay James... Zach needs me... I need him in my life to... but...

"His child needs him..." bigla ay naiusal ko. Napatingin ako sa kanilang tatlo. Kunot na kunot ang mga noo ng mga ito.

"So you're pregnant?" sabay-sabay na tanong ng mga ito. Medyo napangiti ako... Pero kasabay noon ang pagbalot ng kalungkutan sa puso ko.

"Hindi... Magkaka-anak na si Zach... Kay Cerah." tila hindi makapaniwala ang mga ito. Matagal bago nakapagsalita ang isa sa kanila..

"Sigurado ka ba sa sinsabi mo, Audrina?" tila nananantyang tanong ni James.

"Yeah... unfortunately.."i told them. "Cerah went to our house and told me that she was pregnant and Zach is the father of the baby. Bakit?" tanong ko kay James. Nagbago ang ekspresyon ng mukha ni James. Tila nagagalit ito na hindi ko maintindihan.

"Audrina, i saw cerah last night. She was making out with the drummer of that new band. And from what i saw, she's not really pregnant. Plus she was wearing the skimpiest clothes I've ever seen...." bigla ay umakyat sa ulo kolahat ng dugo sa katawan ko. Anong ibig sabihin nito?Na niloko lang ako ng babaeng iyon? Umalis ako at iniwan ko si Zach para lang sa isang imaginary baby? Ano ito? Lokohan na lang talaga?

"So you see...maybe she lied to you.." James added... Tinitigan ko si James...

"Do you know where that b*tch lives?" pigil ang galit na tanong ko sa kanya.

"No... but i can ask around for you.." tumango na lamang ako. Magtutuos kami ng babaeng iyon. Ipapakilala ko sa kanya kung sino talaga si Audrina Varres.

_________

Sinamahan ako nila James sa building kung saan nakatira si Cerah Sembrano. Pero nang sabihin nila na sasamahan nila ako hanggang sa itaas, hindi ako pumayag. Gulo namin ni cerah ito at dapat kaming dalawa lang. At saka isa pa, ayokong makita nila ang gagawin ko sa babaeng iyon.... kung makakayanan ko nga. Hindi naman ako nagpunta rito para mangulo. Pumuta lang ako rito para malaman kung bakit kailangan niyang gawin iyon. bakit kailangan niyang sirain ang relasyon naming mag-asawa.

Narating ko rin ang unit ng babaeng iyon. Tiningan kong maigi kung tama ba. Door 6578... tama, ito nga iyon. Kumatok ako ng tatlong beses, maya-maya ay bumukas ang pinto. Iniluwa noon si Cerah at tulad nga ng sinabi ni James, hindi nga siya buntis.

"You're not pregnant!" i yelled at her. Kumunot ang noo niya..maya-maya ay tumawa ito.

"Oh... iyon ba? I was never pregnanr. i can't believe you fell gor that. I could never be pregnant. A kid would just ruin my carrer. My god! You thought that i was really pregna----" hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya. Sinampal ko siya ng ubof ng lakas at pagkatapos ay hinatak ko ang buhok niya at sinabunutan siya ng buong lakas at buong diwa. Wala akong pakialam kung pati anit niya, mabunot. Alam niya ba kung anong ginawa niya? Alam niya ba kung anong nawala sa akin ng dahil lang sa ginawa niya?

"Get off me, b#tch!" she said pero hindi ko siya naririnig, wala akong pakialam kahit magmakaaawa pa siya sa akin.Maya-maya ay itinulak niya ako. Nakalayo siya sa akin.

"Sh*T ka! What did io do to you?!" nanggigigil na tanong ko.

"Pwes kung hindi mo ala, Mrs. Laundrize. i don't like you. Inagaw mo sa akin si Zach. And plus that thing he did in the restaurant, i got so jealous. So i decided that i'll do something just to piss you off." muli ay sinampal ko siya.

"You b*tch! Alam mo ba kung anong nawala sa akin..." hindi ko na itinuloy ang sasabihin ko. Bakit ko ba kailangan ipaalam kung ano ang nawala sa akin ng dahil sa kanya? Wala naman siyang maitutulong na maganda sa buhay ko. Huminga ako ng malalim at inayos ang sarili ko. Bago ako umalis ay tiningan ko muli siya. Hindi ko napigilan na samaplin muli siya. i konw i look like a bad person now but i can't help it.

"Nice talking to you.." i told her before leaving. Tumalikod na ako nang muling magsalita si Cerah..

"You b*tch! I'll sue you!" sigaw niya. Huminto ako at muli ko siyang hinarap. Ngumisi ako at itinaas ang kilay ko.

"Bring it on, b*tch." kalmado ngunit mariin kong sabi. I walked away feeling triumphant, but still lonely... Hindi ako makapaniwala na nawala sa akin si Zach ng dahil sa isang kasinungalingan. Nawala sa akin si Zach nang dahil sa babaeng iyon. ang tanga-tanga ko. bakit ba naniwala ako sa kanya? bakit hindi ko man lang binigyan si Zach ng benefit of the doubt? Ang tanga=tanga ko.... nakakainis ako..

Sinalubong ako nila James. Hindi ko na alam kung bakit siya nandito.. pero ng makita ko siya nakatingin sa akin, tumulo ang mga luha ako.. bigla na lang akong naiyak.. habang papalapit ako ng papalapit... alam ko nagmumukha akong tanga.

" i'm so stupid... " i said to him in between sobs.. paano ko na mababawi si zach ngayon? Nasaktan ko siya ng sobra... tapos paano na kami ngayon? Annuled na iyon g kasal namin. Paano na ako ngayon?

"Don't cry, Drins... it's not your fault." James said... then suddenly Trey commented.

"Actually, it is her fault, Javier." tumingin si Javier kay Trey.

"Sapakan na lang gusto mo?" tila nanghahamong sabi nito. Lumayo ako ng kaunti kay James.

"Teka lang... James... do you know where Zcah is?" tanong ko sa kanya. Ngumiti si James.

"Yeah.." bigla ay nabuhayan ng pag-asa ang puso ko. may pagkakataon pa ako para mabawi si Zach. Pero paano?


____tobecont________

---