http://www.tristancafe.com/forum/184917
____________


My heart was still beating fast. And i still couldn't believe the conversation i had with Javier. He was really here, he came back for me and he still wantedto wait. But what can i do? Hindi ko naman pwedeng paasahin si Javier sa isang bagay na hindi na pwedeng mangyari. Si Zcah ang mahal ko,siya ang gusto kong makasama. Javier belongs in the past now, Zach is my present and i want him to be my future too. I realized that i fell in love with Zach the moment he put that ring on my finger. At ngayon nagmumukha akong tanga dahil habang naglalakadako, naluluha ako. I was overwhelmed with happiness. Ngayonko lang naiintindihan kung bakit ang saya-saya ko tuwing kasamako siya. Kung bakit tila mabilis ang oras kapag nandyan siya. Masaya ang pakiramdam ko. Tila nagising ako mula sa iang mahabang pagkakatulog. I guess that talk with Javier made me feel beetter. Siguroiyon lang talaga ang kailangan ko para makalaya mula sa mga pangakong minsang binitawan sa akin ni Javier.

Bigla ay natigilanako.Tila ba pinaglalaruan ako ng tadhana. Bakit? Pagbalik ko sa teacher's lounge, naroon si Zach. Nakaupo sa couch, kaharap sina Sunday at Keith. Bigla ay kinabahan ako. Kung nagkataon, nagkita sina Javierat Zach, mabahabang paliwanagan iyon na maaaring mauwi lamang sa isang malaking away. Ayokong mapalitan ng pangamab ang kasiyahang nararamda,man ko ngayon.

"Hey..." i greeted them. The three of them looked at me. Zach stood up and smiled. He was holding a bouquet of red roses.

"Hey wife.." he said while looking at me. I smiled. He called me wife... his wife... my heart melted.

"Anong ginagawa mo dito?" nagtatakang tanong ko. Lumapit siya sa akin at inabot ang mga bulaklak. Kinuhako iyon at hinintay ang sagot niya.

"Sinusundo lang po kita, Ma'am. " natatawang sabi niya. Sa pagkakataong iyon ay umubo si Keoth. Napailing na lamang ako.

"Zach, have you met my friends? This is Sunday, and that's Katherine, we call her Keith." magalang na tumungo si zach. Tumayo si Keithat iniabot niya ang kamay niya kay Zacharias.

"Nice to meet you. By the way, i love your band." komento ni Keith. pagkatapos ay binalingan niya si Sunday.

"Lika na Sunade,..." kinuha niya ang braso ni Sunday at iginiya siya palabas.

"Teka nga, saan ba tayo pupunta?" nagtatakang tanong ni Sunday. Pinanlakihan ni Keith ng mga si Sunday.

"Diba, you said that you wanted to talk? Let's talk now..." pigil ang tawang sinasabi ni Keith.

"hey... uhmm. you shouldn't really leave." Zach said."If you want you could join us for dinner." bigla ay umiling si keith.

"Naku huwag na, mag-uusap pa ksi kami ni Sunday diba?" pilit niyang hinahatak si Sunday palabas ng pinto.

"Ano ba kasing pag-uusapan natin?" nagtatakang tanong nito.

"Ano pa?Eh di iyong break up ninyo ni Gene. Tara na nga." mabilis na hinatak ni keith si Sunday palabas ng lounge.Binalingan ako ni Zach.

"I like your friends, Mrs. Laundrize." natatawang sabi niya. Tumango lamang ako. Nagpipigil tumawa.

"Saan ba tayo pupunta?" tanong ko kay Zach. Ngumiti siya sa akin at saka hinalikan ang pisngi ko.

"Dinner... let's have dinner. I missed you the whole day." he sad to me. Hee.... kinikilig na naman tuloy ako. Para talaga akong tanga. Bente -syete anyos na ako, kinikilig pa rin ako. Hawak ang kamay ko,tinungo namin ni Zach ang parking lot. We walk towards his car. Then he opened the door for me. Umikot siya upang tunguhinang kabilang pinto. Nang makapasok siya, hinawakan niyang muli ang kamay koat hinalikan iyon.

"I really missed you.Kung wala akong inaasikaso, kanina pa sana ako nandito." bigla ay natawa ako. Ang sarap kasi sa pakiramdam na nami-miss ka pala ng taong na-miss mo rin.

"Bakit ka tumatawa?" tila naiinis na tanong niya. "Hindi mo ba ako na-miss, Audrina?" tinitigan ko siya.

"Syempre na-miss kita." pagkasabi noon ay natawa muli ako. Napansing kong napapa-iling si Zach ngunit nakangiti naman siya. Maya-maya ay pinaandar na ni Zach ang sasakyan. Panaka-nakang hinahalikan niya ang kamay ko habang kinakantahan ako...


"Papatunayan ko na ako lang sa'yo
Hinubog mong buhay ko ng pag-ibig mo
Mamahalin kita, sa puso ko nandyan ka
Maiintindihan mo rin ako"

Naku naman... kinikilig na naman ako... it must be his eyes... and the way he looks at me... I cannot believe how this man can make me feel so special by just merely looking at me. Pagkalipas ng ilang sandali, narating na namin ang restaurant. Muli ay ipinagbukas ako ni Zach ng pinto at habang naglalakad kami, hawak niya ang kamay ko.I noticed some people looking at usa, but i don't really care. Masyado akong busy sa pagnamnam ng moment na ito...

"You stay here, wifey.." sinabi niya ng makaupoako sa table sa gitna ng reasturant.

"Bakit? saan ka pupunta?" hindi siya sumagot, sahalip ngumiti siya at kininditan ako. Tinungo niya ang makeshift stage at umupo sa tapat ng piano... Kunit na kunot ang noo ko habang pinagmamasadan ko si Zach.

"Good evening everyone..." he said..." As you know I'm Zach... And that's my wife... That beautiful lady in a white silk blouse... Hi wife... You look wonderful tonight..."he said. Nang tumingin ako sa paligid, lahat ng tao nakatingin sa akin. Bigla ay nakadama ako ng hiya...

"I'm going to sing for my wife tonight..." bigla ay nagpalakpakan ang mga tao. Habang ako kulang na lang ibaon koang sarili ko ng buhay sa lupa. Ano bang ginagawa niya? Nakakahiya eh... Perowala na akong nagawa, Zach started singin. And all i could do was to look at him and listen.


"If I don't say this now I will surely break
As I'm leaving the one I want to take
Forgive the urgency but hurry up and wait
My heart has started to separate..."

Natagpuan ko na lang ang sarili ko na mataim na nakikinig sa kanya. Hindi ako makapaniwala. I never thought that a guy like Zach would pay so much attention on me..


"Oh, oh,
Be my baby
Ohhhhh
Oh, oh
Be my baby
I'll look after you

There now, steady love, so few come and don't go
Will you won't you, be the one I'll always know
When I'm losing my control, the city spins around
You're the only one who knows, you slow it down..."

Masarap isipin na kahit paano ay may halaga ako sa kanya. Siguro naman noh. Hindi naman siguro siya mag-aaksaya ng oars at panahon kung wala akong halaga sa kanya.Siguro meron din... kahit man lang paano,siguro pinahahalagahan rin niya ako.

Maya-maya ay tinapos na ni Zach ang kanyang awit. Nakangiting tumayo siya at muling nagsalita sa mic.

"Did i mentioned how beautiful my wife is tonight?" he said smiling. I felt a tear escaped my eye. Nakakainis. Bakit ba ako umiiyak? Dapat masaya ako. Nang mulikong tingan si Zach ay papalapit siya sa akin. He cupped my face.

"Why the hell are you crying?" he asked me. I looked up at him.

"You such an idiot!" natawa siya. Ngumit ako. This night is really perfect.But it would be more perfect if Zach would tell me he loves me... how i wish... how i wish...


--tobecont---

---