Hindi mo pwedeng mahalin ang isang tao nang hindi mo minamahal ang hilaga, silangan, timog at kanluran ng kanyang mga paniniwala at pagkatao. Kapag nagmahal ka'y dapat mong tanggapin ang lahat sa kanya. Kapag nagmahal ka'y dapat mong tanggapin bawat letra ng kanyang birth certificate. Kasama na doon ang kanyang libag, tinga, utot, tartar, dandruff, muta at bad breath. Pero may limit. Kapag sumara na ang mga pinto, nawasak na ang mga puso, nawala na ang mga kaluluwa at ang bilang ay umabot na sa zero --- goodbye na.


Titigil ka na? Closure? Sino bang niloloko ko? Sa mga nobela lang may ganon. Napakahirap mong tanggalin sa buong katawan ko.

Dumadaloy ang walang katapusang kalungkutan sa bawat sulok ng katawan, isang grupo ang nagbabible study sa kabilang apartment. Kumakanta at nagpupugay, sumisigaw ng hallelujah, bumubulong ng amen. Sa kanto, may tropang nag iinuman ng GranMa. At sa tabing bahay, may sumisigaw ng put~#8^!?. Somewhere, a guy tells a girl I love you, and the girl answers back, I love you too. Sure na ba sila?


Pareho pa din ang lahat. Ako, ikaw, sila. Magpapatuloy na lalakad ang oras. Matapos ang sampung taon, kapag isa na kong --- hindi ko na alam kung anong mangyayari sa akin, pero sana kaya kong irevise ang lahat ng nangyari gaya ng kung ilang ulit kong dinelete ang mga letra at pangungusap dito. Sana.

***

Post a comment [4 comments]

Share this post (facebook, email, twitter, etc) at pagpapalain ka ng husto.