Last january pa since my nagmessage sa blog ko. So far ayos naman sabi ng mga nagcocoment tru messages but since wala nang nagcocomment since january. Hindi ko alam kung nag-improve ako sa pagblablog or pumanget hahaha.

Anyway here is my latest blog:

Some Things Are Better Left Unsaid

Itfs almost 3 months since it happen pero hindi ko yun malilimutan.. Kakatapos lang ng school year nun. Naglaro ako ng computer magdamag, puyat at inumaga na. Pasado alas otso nun nung nagdesisyon akong matulog nang biglang inutusan ako ng mama ko na ihatid sa boss ng papa ko sa SACO (isang kumpanya) ang isang papel na may pangalan at birthday ng kuya ko para maka-apply ang kuya ko sa SACO. Sabi ng mama ko saglit lang yun at hinihintay na daw ako ng boss ng papa ko sa labas ng SACO. Dahil malapit lang naman ang SACO sa bahay namin at dahil sinabi ng mama ko na hinihintay na ako, kinuha ko na ang papel at agad nagtungo sa SACO. Sa kasamaang palad, pagdating ko doon ay wala pa ang boss ng papa ko kaya tumambay muna ako sa tapat ng SACO. Higit tatlumpung minuto na ang nakalipas, inip na inip na ako at naghihintay pa rin subalit hindi pa rin dumarating ang boss ng papa ko hanggang sa sinita na ako ng mama na nakatambay din sa tapat ng SACO. Nag-usap kami at sinabi niya na akyatin ko na lang daw yung office kaso nahihiya akong pumasok dahil hindi naman ako nagtratrabaho doon kaya nagdecision akong bumalik ng bahay na galit na galit at sobrang badtrip sa nangyari. Pag-uwi ko, sinabi ko sa mama ko na wala naman bumaba para kunin sa akin ang papel sa tapat ng SACO. Sinagot ng mama ko na akala ng boss ng papa ko na tatawagan ko siya kapag andun na ako sa tapat ng SACO. My gawd, ang sabi sa akin nung una ay hinihintay na ako. Yun pala, hinihintay muna ang tawag ko. Gggrrrrrrc. Ano ba talaga kuya? Kumukulo na ang dugo koc Pinadala sa akin ng mama ko ang cell phone niya para matawagan ko si Raed, ang boss ng papa ko kapag andun na ako sa tapat ng SACO. Bumaba na ako ng bahay at papunta na ulit sa SACO. Habang naglalakad ako pabalik ng SACO, sa sobrang badtrip ay nag-iisip na ako ng gusto kong sabihin sa boss ng papa ko na nakakainsulto pakinggan dahil alam kong hindi nila pwedeng sisantihin ang papa ko dahil kailangan na kailangan siya ng SACO. In fact, gusto nga ng papa kong umalis na sa SACO ngunit hindi lang siya pinpayagan. Ang na-isip kong sabihin ay gAt last! After waiting forever, at the end of time youfve come.h So heto na ako, paparating na sa SACO at ngumingiti na dahil excited na akong masabi ang pamatay kong linya. Pagdating ko SACO, agad akong umakyat sa loob ng SACO dahil mayhawak na akong cell phone na may number ng boss ng papa ko na patunay na may dahilan ako para pumasok sa loob. Sa pag-akyat ko ay maynakita akong parang receptionist sa hospital. Nilapitan ko ito at tinanong gwhere is the office of Mr. Raed?h Tinanong niya ako kung bakit at isinagot ko lang na kailangan kong ibigay ang papel na hawak ko. Itinuro niyo kung saan at agad ko naman itong pinuntuhan. Pagdating ko sa tapat ng office ni Mr. Raed ay tinawagan ko na siyac hHello, Ifm in front of your office.h gOkay, wait me there.h Sa wakas, paparating na ang hinihintay kong moment. Bumukas ang pinto at napatawa na lang ako dahil narealize ko na some things are better left unsaid. Paano ba naman, 6Œ7 siya, ako 5Œ4 lang.

Anyway ito nga pala blogsite ko: http://vincentfx3.blog.friendster.com/

Sa fs lang hahaha..

---