ito po ay kaputol ng sinimulan kong kwento...mula sa vol.2 at vol. 1

..sumasakit at kumikirot ang paa at balikat ni lawrenz....subalit tinuloy nya pa rin ang pagsasanay kasama ang si shainna...na tinitiis ang lahat..

"ay magaling ka palang sumayaw lawrenz!hindi ako mapapahiya nyan",may ngiting biro ni shainna

"naku,sinusunod ko lang ang sinasabi mo,salamat sa bola,haha"sagot nito

natapos ang maghapong halos maperpekto ng dalawa ang step ng sayaw,at subalit ang pananakit ng katawan ni lawrenz dahil sa aksidente ay lalong lumala hanggang sa araw na mismo ng prom..

masaya ang gabi,bihis ang mga estudyante...at si shainna,maganda,maaliwalas ang mukha,masaya,bakas ang koting kaba,subalit nangingibabaw ang excitement..
dumating si marco na gaya ng inaasahan ay nakasakay sa kanilang mamahaling kotse,si lawrenz,sa ordinaryong jeep subalit may bumabagabag sa kanya..makakasayaw kaya sya ng maayus?

gabi na.simula na ng kasiyahan,ang lahat ay naghahanda sa oras ng sayawan...si shainna,todo ayus sa sarili,si marco hawak ang kamera,upang kunan silang sumsayaw...si lawrenz,pinaglalabanan ang sakit para sa kaniyang kaibigan...

"magandang gabi po sa lahat.sisimulan na po natin ang pinakahihitay na sandali,sisimulan na po ang sayawan ng mga magkakapareha mula sa ika-3 at ika-4 na taon,please welcome the senior together with the handsome ans beatiful junior!"panimula ng tagapagsalia

tara na lawrenz,pakita natin yung pinaghirapan natin ng 3 araw"aya ng dalaga

"ah,sige tena ng makapagsayaw shainna,sana magawa natin ng tama"may pilit na ngiti habang iniinda ni lawrenz ang sakit

sumasayaw na ang lahat at ang dalawang magkapareha,hirap man si lawrenz pinilit nya pa ring ngumiti para hindi mahalata ng kapareha ang nararamdaman...hanggang sa..

"oh lawrenz bakit parang di ka makakilos?may problema ba?'tanong ni shainna

"ah wala,nahuli lang ako ng timing,sige tuloy natin"sabi nito

pero sa di inaasahang part ng step ng sayaw..bumigay ang paa ni lawrenz,nawalang ng balanse at tumumba,kasama si shainna..dahil di na nya kinaya ang bigat ng kapareha..agad namang umagapay itong si marco..subalit ang hiyawan ng mga tao ang nangibabaw..naphiya ang dalawa,at si lawrenz...wala man magawa ay humingi ng paumanhin sa nangyari,pero ang sakit...ang sakit ay tuluyang ng di kinaya....di nya pa ri ito sinabai at dinaan na lamang sa isang matahimik na pamamaalam at paumanhin...si marco...nadismaya man ay pilit na inintindi ang nangyari,kinumprunta si lawrenz,at sabi'y..

"tol bakit ganun?tinapos mo muna sana ang kanta bago ka man lang magpaalam,di mo man lang ba pagbibigyan si shainna?"aniya

"pasensya ka na marco,pero ang nagawa kong kahihiyan ay sapat na para di ituloy ang lahat...ikaw na bahala kay shainna...ako may kasalanan nito kaya dapat ako na rin ang aayus"sabi ni larwrenz

"ganyan ka ba?ano ka ba,hindi ikaw yung lawrenz na kilala ko?"sabi ni marco

...subalit tumalikod na lamang si lawren at tinahak magisa ang daan palabas ng sayawan..tahimik,at yukong naglakad...bakas ang pagkatalo at pakapahiya sa mga tao..may mga naririnig pa siyang bulungan.."paimbita imbita palpak naman" mga jajlase ni shainna..tinutukoy sya..kinukutya..at iyon ang huling gabi na nakitang ang tatlo ay magkakasama...na masaya.hanggang sa ganun na nga...

lumipas ang araw,linggo,buwan,di pa rin nagpaparamdam si lawrenz sa dalawa..oo nakikita nila siya subalit di umiimik,ni di nagbibitiw ng salita mula noon...at si marco nagdisisyong kausapin si lawrenz...gagawa ng paraan para maayus ang lahat..

"ah lawrenz,alam ko dinadamdam mo pa rin ang nangyari,pero sana kalimutan mo na iyun,tapos na yun napatawad kana ni shainna,at saka di mo kasalanan mga nangyari"banggit ni marco

"di ko na iniisip yun...pero pwede nyu ba akong bigyan ng oras para mag isa?"sagot nito

"mag isa?bakit eh andito kami mga kaibigan mo?ano bang problema mo at nagkakaganyan ka?"tanong ni marco

"wala,wala naman,di ko lang kasi matanggap yung narinig ko nung gabi...hindi dahil sa nangyari pero sa narinig ko,sa mag tao sa paligid...tama sila tama nga..labas kayo dito tol,sana maintindihan mo ako..marco"paliwanag ni lawrenz

""di kita maintindihan lawrenz..anu mga sinasabi mo?ang labo mo talaga kahit kailan!"sabi ni marco

mahinahon at sinabi at sinabi ni lawrenz ang mga ito...

"tol,kaibigan kita sana maintindihan mo...magkaiba tayo pero hanging ganito,tinggap ko ganun kahit may tayo pati si shainna..alam mo to tama nga mag narinig ko pero yun ang totoo...na malayo agwat natin..malayo na imposible kahit na nangyari..basta sana intindihi mo ako...wag ka na muna mag alala sa akin..kaya ko naman noon pa salamat na lang"sagot nito kay marco

"lawrenz ano ba?tol!"pilit na habol ni marco

subalit sa mga panahon na iyon..wala nang nagawa si marco,unti unti si lawrenz ay nagpakalayo...tama anu nga ang alam nila kay lawrenz,bukod sa itoy kaibiigan at kaklase...may kung ano sa pagkatao ni lawrenz na di nya nababanggit sa mga tao sa paligid niya..at lalo itong pinasidhi ng kanyang narinig noong gabi na marinig ang mga masasakit na katotohanan...na malayo masyadong malayo sya sa mga kaibigan nya...ano ba talaga iyon?

-tuloy ko na lang sa susunod,dami tinatago nitong lokong ito eh hehehe...next ang madilim na katotohanan sa likod ng malakas na pagkatao ngunit mahinang kalooban ni lawrenz...salamat ulit sa pagbabasa,LoU

---