http://www.tristancafe.com/forum/174638

_____

Trey's side

___

Paulit-ulit kong nakikita sa aking isipan ang ginawang pag-alis ni Angel. I can't seen to let it go. Bakit ganoon? Nangako ako dati na hindi ko siya sasaktan, hindi ko siya pababayaan. Pero anong ginagawa ko? Ako pa ang dahilan ng pag-iyak niya. Tanga talaga ako. I tried talking to her but she's not answering my calls and my messages. I really don't know what to do. I don't want her to go... i know that i have to do something.

I missed her so much. I missed her voice, her laugh and the way she called my name. I missed everything about her and right now, i am really desperate, i really need to talk to her. But i am scared. Hindi ko kasi alam kung anong sasabihin ko sa kanya. Alam ko na nasaktan ko siya, hindi lang isa o dalawang beses kundi maraming pagkakataon na. I really want her to be a part in my life. Hindi buo ang buhay ko kapag wala ang anghel ko sa aking tabi.

Hindi ko naman alam na sa ginagawa kong pagpapanggap, unti-unting lumalayo sa akin si Angelika. Matagal na panahon na akong nagpapanggap, nagsisinungaling sa sarili ko na hindi ko siya mahal. Akala ko noong una, platonic love lang ang narararamdaman ko sa kanya. Pero noong minsan, na nakita ko siya, matapos ng napakahabang panahon, alam ko sa sarili ko na iba na ang nararamdaman ko.

At dahil takot akong mawala siya sa akin, nandito ako ngayon, sa harap ng bahay niya, naghihintay. Napatingin ako ng bumukas ang gate. Maya-maya ay lumabas na siya.

"Angelika..." tawag ko sa kanya. Napatingin siya sa aking direksyon. Hindi ko malaman kung ngingiti ba ako o matatakot sa sobrang kabang nararamdaman ko. Pero sa aking pagkagulat, bigla na lang ulit siyang tumalikod. agad akong tumakbo palapit sa kanya.

"Angelika...ano ba? Mag-usap naman tayo." hinwakan ko ang braso niya uoang bhumarap siya sa akin.

"Bitawan mo nga ako. Wala na tayong dapat pag-usapa. Game over na Trey, talo na ako. Hindi pa ba sapat sa'yo na umiyak ako msa harap mo? kailangan mo pa talagang mag-punta dito para saktan ulit ako?" Her words are like little pins that went straight to my breaking heart.

"Angel...makinig ka muna... Mahal kita." Natigilan siya. MAgiging okay na ba ang lahat? Gusto ko siyang yakapin at ibulong sa kanya na magiging maayos rin ang lahat. But to my surprise, she slapped me..again... and again..and again... until my face was all red and sore. What the hell?

"Masakit ba? Wala pa iyan sa sakit na nararamdaman ko ngayon." Anong sakit? Hindi ba dapat matuwa siya kasi pareho kami ng narararamdaman? Bakit niya ako sinamapal?

"Angel... naintindihan mo ba ako? Sabi ko mahal kita!" At sa pangalawang pagkakataon, sinampal ulit niya ako.

"Tama na, Trey. Huwag ka nang magsasalita kasi, sinsabi ko sa'yo kapag nagsalita ka pa ulit, buburahin ko na ang mukha mo! Umalis ka na. Hindi ako naniniwala msa'yo. Kahit anong mangayari, hindi na ako maniniwala sa'yo. Kung noon mo pa sinabi sa akin yan..malamang nagtatalon pa ako sa tuwa. pero ngayon, Trey, wala nang kapasidad ang puso, isip at kaluluwa ko para paniwalaan ka pa. Sa dami ng luha, sakit at kalungkutan na idinulot mo sa akin, ayoko na. Umalis ka na.." aktong tatalikod ito nang yakapin ko siya.

"Angel please... maniwala ka..." Pilit siyang kumakawala sa aking yakap, ngunit hindi ko siya papakawalan ng ganun na lang.

"Kung gusto mo na maniwala ako...Pakawalan mo ako Trey. Let me live my life without being hurt. Please... Let me go.." nanghina ako. Ano pa bang gagawin ko? Iyon lang ba talaga ang paraan? Pero ayoko siyang mawala sa buhay ko. Unti-unti ay pinakawalan ko siya. Mahal ko siya...mahal na mahal. Humarap siya sa akin. Luhaan..

"Masaya na ako ng wala ka, Trey...sana pabayaan mo na ako.. Kalimutan mo na ang pangako mo. Goodbye..."

Sa ikalawang pagkakataon ay tinalikuran niya ako. Naiwan akong nakatingin sa akwalan. Ganito ba kasakit? Parang pinaglalaruan lang ako ng tadhana, hindi ba siya natuwa...kailangan pa ba talagang umulan? Bakit pa tuwing nasasaktan ko si Angelika... umuulan? Ito na siguro ang huli... Paalam na sa aking anghel... kahit masakit.. paalam...

--tobecont--

---