WARNING: Boy-Girl

Inaamin ko na may pagka-pilyo ako lalo na nung nag-aaral pa lang.

Third year high school ako nun, fourteen at tila nasa tuktok ng kapilyuhan. Sabi nga ng mga teachers, nasa stage na to daw, o sa edad na yan ang pinaka-highest point sa discipline-problem ang isang istudyante. Siguro totoo dahil sa level ko din na to ako naging sobrang enterprising. Syempre, sobrang init sa katawan; nasa tuktok ng kalibogan kumbaga.

Dahil sa bibo, pinakamatangkad sa klase, may talino, hitsura (hehe – yabang!) at kapilyuhan na rin, pasimuno ako sa kung anu-anong activities sa klase – sanctioned man ni ma’am o sanctioned ko lang (lol!).

Ibig sabihin, kung may ipapagawa sa amin ang homeroom adviser namin na related sa subject nya, ako ang taga follow up. Kumbaga, henchman, teacher’s pet, pabrito sa klase, type ni ma’am, whatever. Malupet.

Kaso, lingid sa kaalaman ni ma’am, may sarili din akong underground group, na may sariling mga “kampon” at sariling extra-curricular underground activity. Kung may sabayang pagbigkas activity si ma’am sa klase, kami rin ng mga katropa ko ay may sabayang pagja***.

Di nga… totoo yan dre! And I am proud to say that I founded that underground movement, hehehe. Ang kaibahan nga lang sa kaisa-isang activity namin dun sa activity ni ma’am ay nagla-lock kami ng pinto kapag ginawa na namim yun, lol!

Nagsimula lang naman yung “underground movement” namin nung hindi sumipot ang teacher sa huling subject ng hapon. Thirty minutes na lang bago mag bell at tuluyan ng nagsilabasan ang mga classmates namin maliban sa akin at mga walo pang kabarkada. Dahil sa enjoy kaming nagbabangkaan, tila nawala sa isip namin na halos magta-time na pala. Kwentuhan tungkol sa chicks, sa mga crush, sa mga bago. Mga nasisilipan, kahit mga gurong dalaga, di namin pinalampas.

“Wow pare, nakita nyo yung substitute teacher naten sa English? Ganda ng lips, sinilipan ko kanina habang nakaupo paharap ng klase. Ay ala e… wala yatang pante. Di ko Makita eh!” sabi ni Jason. Tawanan kaming lahat.

“Ang ganda pa ng mukha no? Parang anghel. Tsaka ampula ng lips, siguro sarap tsumu** nun” dugtung naman ni Eman.

Yan ang mga hirit ng kwentuhan hanggang sa naramdaman ko na lang na nag-init ang katawan ko. Tumayo ako, isinara ang ilang bintana, at inilock ang pintuan.

Nagtaka ang lahat sa ginawa ko. “Mikey anong ginagawa mo?!” sigaw ni Lance.

“Shhhh! Wag maingay!” Sagot ko na lang. Bumalik ako sa umpukan, kinuha mula sa bag ang dalawang page ng bold magasin na ninakaw ko sa kwarto ng Tito at binulatlat yun sa gitna nila.

“Gusto nyong magpainit… sige.” Nanlaki ang mata ng mga manyakis, at tila natuyuan ng laway ang mga lalamunan.

Ngunit lalong nanlaki ang mga mata nila nung bigla akong tumayo, tinanggal ang sinturon, walang kakyeme-kyemeng binuksan ang zipper at hinila pababa iyon kasama ang brief. Lumantad ang tigas na tigas at tila nagpupumiglas kong pagkalalaki. Umupo ako, hinimas-himas ang sarili habang nagtinginan ang mga ungas sa di makapaniwalang ginawa ko.

Maya-maya, heto, tinanggal na rin ni Jason ang sinturon, ibinaba ang zipper, inilabas yung tigas na tigas na rin nyang manoy at nakisabay sa akin. Sumunod na rin si Eman hanggang sa kaming lahat na ang nagpapaligaya sa mga sarili namin, lahat ang mga mata ay nakatutok sa dalawang pahinang bold pictures. May mga 15 minuto din yun at halos sabaysabay naming narating ang ruruk ng pagpaparaos.

“Shit! Basa na ng mga tamod nyo tong magasin ah! Panu pa natin magagamit to?” Tawanan ang lahat.

“E di bukas, iba na naman ang magdadala ng bold?” sambit ni Rayjohn.

“Ayos! Yan ang gagawin natin. Kada session natin ay may magdadala ng bold magasin. Kung yung naka-assign ay hindi makapagdala, magkukuwento na lang sya ng sex story, pampagana hanggang sa makapagparaos tayo. Ok ba?” tanong ko sa grupo.

“Sang-ayon kami jan!” sigaw naman nila.

“Dapat may tawagan tayo!” mungkahi ni Rayjohn.

“Alam ko na, ‘JAK’ tawagan naten, as in short for Jako*. At tawag natin sa pagjajak** naten ay SPJ”

“Anong SPJ? Tanong ni Lance.

“Sabayang pagjak**!”

“Hahahaha! OK kami jan, JAK!” sigaw ng lahat.

So, nabuo din ang underground movement namin. Syempre pa, may code of secrecy din kami at napagkasunduan namin na kung sino man ang magtatraydor sa grupo at magsiwalat ng sikreto namin, ay may parusa. Di nga lang namin napagdesisyonan kung panung parusa ang gagawin. Three times a week ang session namin. Kumbaga, M-W-F.

May isang beses pagkatapos na ng last subject, dahil sa iyon ang schedule naming ng “SPJ”, atat na atat na kaming lahat. Ngunit ang isang classmate naming babae, si Roselyn, ay nandun pa rin, halos di matitinag sa inuupuan sa kakakopya ng notes sa blackboard. Palibhasa sya ang taga-sulat sa blackboard kapag tinatamad si ma’am kaya hindi sya nakakasabay sa pagno-note taking namin.

Muse namen si Roselyn at majorette din ng banda ng school. Dahil muse, syempre maganda talaga. Matangkad, chinita, makinis ang balat, matungis ang ilong at ang ganda ng lips lalo na kapag ngumingiti. At ang pinaka sa hinahangaan naming lahat sa kanya, ang legs nya. Sobrang swabe, sarap papakin o kaya'y dila-dilaan (hehe).

Sabi nila, may crush daw sa akin si Roselyn, at bagay na bagay kami. Kaso, sobrang taas ng pride neto, mataray, palaban, masungit… at dahil bata pa, di ko parin kabisado kung panu diskartehan.

“Hoy Roselyn, umalis ka na, may gagawin pa kami dito sa room!” sigaw ni Eman.

“Bakit? Room ko din naman to ah. Di gawin nyo ang gusto nyong gawin. Bakit di nyo ba magawa yan kung nandito ako?” ang mataray nyang sagot.

Nagkatinginan kaming lahat sa sinabi nyang iyon sabay tawanan.

Marahil ay nainsulto, “Pwes, ayaw kong umalis hanggang nandito kayo!”

“Hahahahahahahaha!” Lalong lumakas ang tawanan namin.

Lalong sumungit ang mukha ni Roselyn. Kinuha ang salamin sa bag, nanalamin, inayos ang mukha, ngumiti-ngiti, tsaka isinuli ang salamin sa bag, at ipinagpatuloy na ulet ang pagsulat. Tila nang-aasar.

Dahil mejo napikon na rin ako, nilapitan ko si Roselyn, pinaharap sa kanya ang isang upuan na nasa gilid ng inupuan nya. “Sigurado ka bang di ka aalis habang nandito kami?”

“Mr. Mayabang, hindi ka naman bingi, diba!”

“Wow, ganda sana, kaso mataray. Kung maghubad kaya ako, di ka pa rin aalis?” ang paghamon ko.

“O di maghubad ka? Jows koh naman… yan lang ba? Tagal! Hmpt!” sabay yuko at sulat ulet sa notebook tila hindi siniseryoso ang sinabi ko.

“Abababa! Hinahamon ako!” Sa isip ko lang habang nagwawala naman ang mga ka-tropa kong mga manyakis sa kakakantyaw at kakatawa.

“Hubarin mo na, Jak Mikey, ipakita mo na!” Sigaw ng barkada.

Feeling ko namumula ang mukha ko sa di inaasahang pagkapalaban ni Roselyn at sa napasukang sitwasyon kung saan nagkakantyawan na ang mga barkada. Wala akong magawa kungdi simulan ang pag unbutton ng polo shirt ko at nung mahubad iyon, inihagis sa isang armchair, ang mata ay nakatutuk lang kay Roselyn.

Parang wala lang nangyari kay Roselyn. Nakayuko pa rin, tila hindi ako nag-eexist, walang tigil sa pagsusulat. Walang humpay naman ang pagkakantyaw at paghihiyaw ng barkada.

Tinitigan ko ang nakayukong si Roselyn. Tila lalo akong na-challenge sa ginawa nyang pag-dedma sa paghuhubad ko ng damit. Tumayo ako, tinanggal ang sinturon at inihagis ulet iyon sa armchair. Wala pa rin syang kibo. Tinanggal ko ang butones ng pantalon at ibinaba ang zipper.

Ewan ko pero tila naramdaman ko ang malakas at mabilis ng pagkabog ng dibdib nya. Di ko maintindihan kung na-excite sya, nabastusan, o nagtitimpi lang sa galit. Ngunit di pa rin sya natinag.

“Ayaw mo pa ring sumuko ha. Tingnan naten… dito sa ipapakita ko” sabi ko sa sarili. At tuluyan ko ng ibinaba ang pantaloon, pati na ang brief.

Napuno ng ingay ng hiyawan at kantayawan ng barkada ang buong silid-aralan…

(Itutuloy)