To my dear readers,

Thanks a lot for your unwavering support. I really appreciate you all because you find time to read the love story of my friend Vincent. I promise to post the chapters regularly. Salamat din kay Vincent who can’t get enough of every chapter posted each day. Kay Ettina, my cabalen who still continues to read the story, dakal a salamat! I also want to thank a young reader named sweet tooth 19 who tends to predict the outcome of the story. I won’t forget my family here in tcaf and the readers that don’t leave comments in my post.

With much love,
Lara

Chapter 1 http://www.tristancafe.com/forum/153729
Chapter 2 http://www.tristancafe.com/forum/153816
Chapter 3 http://www.tristancafe.com/forum/154149
Chapter 4 http://www.tristancafe.com/forum/154184#c6346227
Chapter 5 http://www.tristancafe.com/forum/154250#c6352610

Continuation…

Tyempong nakahanap ako ng mesa nung dumating si Joy. Lumapit siya agad sa akin.

“Vincent! Kumusta na pakiramdam mo? Sure ka na bang ok ka na para pumasok?”, tanong sa akin ni Joy na nababakas sa magandang mukha ang pagaalala.
“Joy, no need to worry. Ok na ako. Kumusta naman ang trabaho mo?”, balik tanong ko sa kanya habang iginaya ko sa mesa.
“Well, everything’s fine. Nagiging komportable na ako sa work ko at dahil yan sa iyo. Thanks talaga ha?
“Para yun lang. Ano gusto mo palang kainin ngayon? Ililibre kita. Kahit ano, sky is the limit. Hahaha,”
“Talaga? Ililibre mo ako? Bakit naman? Anong meron?", sunod sunod na tanong nya.
“Basta.. Masaya lang kasi ako. Sige na sabihin mo na yung gusto mo para makaorder na tayo, sa totoo lang kasi gutom na ako.", pagyaya ko sa kanya.

Lumapit kami sa may counter para pumili ng pagkain. Pumili sya ng gusto nyang kainin. Hindi siya nahihiyang ipakita kung ano siya. Isang bagay na nagustuhan ko kay Joy bilang kaibigan. Nagpapakatotoo si Joy, di tulad ng ibang mga babae na animo’y tahimik lang pero nasa loob lang pala ang kulo. Napangiti ako sa mga inorder nya.

“Di ka naman gutom niyan Joy?", nangingiting tanong ko nung magbabayad na ako.
“Gutom talaga ako. Napagod ako sa ginawa ko kanina tapos di pa ako nakapagalmusal kanina e. Babawi na lang ako ngayon.”, sagot ni Joy sa akin. Nagpatiuna na siya sa mesa habang ako naman ay dala dala ang tray. Uupo na ako nung tumayo siya.

“Saan ka pupunta?”, taking tanong ko sa kanya.
“E di kukuha ng baso.”
“Ah ok. Sige ako na ang magaayos ng mga pagkain natin ditto sa mesa. Nasa may bandang kaliwa lang yung kuhanan ng baso”.

Pagkaayos ko ng mga inorder naming, nakabalik na siya dala ang isang baso.

“Bakit isa lang yan Joy?” Luminga ako para tingnan ang lalagyan ng mga baso. Nakita ko na marami pa ang nasa lalagyan.

“Benz, share na lang tayo. Tutal friends naman tayo di ba? Don’t worry wala akong sakit”, pagpapaliwanag nya habang kumakain.
“Sure ka ba na wala kang nakakahawang sakit? Mahirap na.”, biro ko sa kanya.

Pinandilatan ako ng mga mata ni Joy bago sumagot. “Hoy benz, magtigil ka dyan ha?! Baka ikaw. Hmmp!”, sagot nya sabay ismid sa akin.” Nagkatawanan kami dahil dun. Lalong napalagay ang loob ko sa kanya. May sariling tawag pa siya sa akin. Naging ganun araw araw ang tagpo sa canteen ng mall. Sabay kami kapag lunchbreak. Di naglaon nagkasabay na din kami tuwing uwian. Mas lalo kaming naging close ni Joy at mas lalo rin naming nakikilala ang isa’t isa.

Isang araw, oras ng uwian. As usual, sabay na naman kami ni Joy. Tinutukso kami ng mga kasamahan sa trabaho dahil akala nila kami na talaga.

“Uy, sabay na naman sila. Ingatan mo si Joy ha parekoy?”, sabi ni Arsenio na nasa likod naming dalawa ni Joy.
“Umamin nga kayong dalawa. Kayo na ba?”, gatong ng supervisor namin.

Napapailing ako sa kanilang mga sinasabi. Si Joy naman namumula na dahil sa panunukso nila. Ako na ang sumagot para sa aming dalawa.

“Friends lang kami. Huwag ninyong bigyang kulay yung closeness namin.”, pagtatama ko sa mga hinala nila.
“Hus, showbiz ka talaga Vincent! Di ako naniniwala. Witness ako sa sweetness nyo sa canteen.”, sabi naman ni May nakataas ang kilay.
“Kung ayaw ninyong maniwala guys, wala akong magagawa.”, pagtatapos ko sa usapan.

Napansin kong kanina pa tahimik si Joy, nakikinig lang sa usapan naming magkakaibigan. Malapit na kami sa sakayan ng jeep nung may nagtext sa akin. Dagli kong kinuha ang celphone mula sa bulsa para tingnan ang text.

to be continued..