buzz!
Vincent:Hi lara!
Lara:Hello! Kmusta ka na?
Vincent: I'm fine. Thank you.
Lara:hehe.Busy ka ba?
Vincenti naman.bakit?
Lara:ehe, I'm sooo bored weh.ano kaya pwedeng pagusapan?
Vincent:wala akong maisip..
Lara:lovelife mo na lang. lol.
Vincent:I love talking about it actually.
Lara:ayan! sige kwento ka bro.
Vincent:haha. medyo mahaba ito. Are you sure you're willing
to read it?
Lara: oo naman. I love to read. Can I post it in tristancafe?
Vincent:sige. U have my permission.
Lara:Thanks!

My girlfriend and I met at a mall where I was working before. Isa akong CIS -Civilian Internal Security noon. Is na lang for short.
Taong 2006, buwan ng Mayo, noong nagstart magtrabaho si Joy sa Sales department. Noong time na iyon, may iba akong pinopormahan, ni hindi
ko siya napansin nun e.

Isang araw, napadaan ako sa stockroom. May narinig akong umiiyak sa loob niyon. Nacurious ako kung sino kaya sumilip ako.
Nakita ko sa sulok ang isang babaeng nakaupo. Sigurado akong taga ibang department siya.
Sa awa, nilapitan ko sya at inalok ang aking panyo.

"Um, miss heto o panyo. Bakit ka narito at umiiyak?Ano bang nangyari?", tanong ko.

(sniff, sniff) "Napagalitan kasi ako e. Andaming nakakita. Sobrang napahiya ako.
Ayoko ng pumasok, magreresign na ako.", sagot ni Joy na hindi tumitingin sa akin.
Di ko alam agad ang aking sasabihin para maging ok sya. Patuloy pa rin syang umiiyak.
I tried my best na iconvince siya not to leave her job. Sayang naman ang pagaaply nya.
Dinaan ko sa mga "kenkoy" moves. PInatawa ko. Pinakalma ko.
then this stupid thing happened.. accidentaly, napatitig ako sa face niya, and noon ko napansin na she's pretty pala. She has a long hair, hanggang likod nya ito. I noticed she has expressive brown eyes sa kabila ng mga namumugtong mata. Di sya masasabing mestisa sa kanyang kulay pero makinis ang balat.Yun yata ang sinasabing flawless sa mga commercials. She has prominent cheeks na hawig kay Amanda Bynes, isang hollywood actress.

Sa wakas, napatawa ko sya. Sa kanyang pagngiti, nakita kong pantay pantay ang
mapuputi nyang ngipin. "There's something about in her smile", sabi ko sa isip ko. Parang minamagnet ako. Bigla syang tumayo. Ang tangkad nya, 5'5" siguro sya.

"Thanks ha? Gumaan ang pakiramdam ko. Magaling kang magconvince ng tao. Dapat pala sa sales ka", natatawa nyang sabi.
"Hindi ko gusto sa sales dept. e. Mahiyain ako by nature", sabi ko sa kanya habang titig natitig sa kanya.
"Ahh..Ganun ba?Err, ano nga palang name mo?", tanong nya habang inaayos ang sarili.
"Vincent, CIS ako rito."
"Ahh. Ako naman si Joy, balik na ako sa work ha? Thanks ulit."
"Wala yun, sige babalik na rin ako sa mga inventories ko."

Akma na syang lalabas ng stockroom nung huminto siya sa may pinto.

"Vincent, bago palang kasi ako rito. Wala akong kasabay maglunch.Ok lang ba if mamaya makikisabay ako sa iyo?"
"Oo ba, see you mamayang lunchbreak. Hihintayin kita sa may canteen.", nasisiyahang sagot ko.
"Sige. Mamayang lunch ha?",ulit nya sabay ngiti.

Nakalabas na siya pero nasa stockroom pa rin ako. Para akong nabewitched. Di ako makaalis sa kinatatayuan ko.
"Hoy, Vincent! Bakit nakatayo ka lang dyan? Balik sa trabaho!", singhal ng boss ko.
"Pasensya na sir, may chineck lang ako sa stocks natin, tapos na rin po ako."


To be continued..

Vincent friend, kung mababasa mo ito, sana maappreciate mo.

---