|BOOK 2|CHAPTER 01| : http://www.tristancafe.com/forum/148766
|BOOK 2|CHAPTER 02| : http://www.tristancafe.com/forum/149444
|BOOK 2|CHAPTER 03| : http://www.tristancafe.com/forum/151227
|BOOK 2|CHAPTER 04| : http://www.tristancafe.com/forum/152249
|BOOK 2|CHAPTER 05| : http://www.tristancafe.com/forum/153160
|BOOK 2|CHAPTER 06| :





CHAPTER 6

“alam kong straight at mabilis ako, pero nais ko talagang ligawan ka ulit.”

Hindi ko alam ang isasagot ko. wala naman siyang tanong diba? “tara! Ayusin na natin mga gamit mo.” Tumayo na ako.

Nung nasa room na niya kami, tahimik lang kami pareho habang inaayos yung mga damit niya. Naisip ko na ring magsalita manlang, baka isipin niya galit ako o ano.

“alam mo, na-aappreciate ko talaga yung effort mong hanapin ako.”

Ngumiti lang siya. “sana pati yung pagmamahal na binigay ko sayo dati na-appreciate mo.”

“na-appreciate ko yun, gaya ng pagpapahalaga ko sa pagkakaibigan natin. Kung alam mo lang. pero masyado pa kasi akong bata nun para magboyfriend.”

“ang edad, numero lang. sana yan ang ilagay mo sa isip mo.”

“may tamang oras at panahon para sa mga bagay-bagay.”

“walang tamang oras sa pagmamahal, nasa sa nararamdaman yun. Ano ba ang basehan mo sa tamang oras o panahon? Gaano ba katagal ang paghihintay sa tamang oras? Sabihin mo saakin para alam ko.”

Napabuntong-hininga ako sa tanong niya. Malalim na at may namumuo nanamang tension. Bakit kaya ganito, lagi na lang opposite ang mga insights naming. “magsisimula nanaman ba ng away? Ayoko na ng ganito. Kakahupa lang ng apoy, sinisindihan mo nanaman!”

“tinatanong ko lang naman!”

“ganito na lang bang ganito?! Isang araw pa lang kitang kasama ah.”

“Gusto ko lang malaman mo, minahal kita at minamahal ulit kita!” sabi niya sabay isang nakaw na halik sa labi ko. hindi ko na napigilan pa, nabigla ako eh.

“sh*t! para saan yun?!” sinampal ko siya.

“ouch! para saan? yung halik? Para sayo.” Ngingiti-ngiti niyang sabi.

“manyak na nga pilosopo pa! labas na nga ako!”

“uy sandali!” kinuha na niya ang bag niya at tatawa-tawang lumapit saakin.

“manyak ba yun? Nirape ba kita?”

“che! Ewan ko sayo, masyado kang aggressive!”

“to naman oh ms sungit. Sorry na.”

hindi ako nagsalita. wala ako sa mood.

“oh magsalita ka nman! Kung gusto mo ibalik mo na lang para quits tayo! Hehe!”

“ewan ko sayo! 6:30 na. mag-abang na nga lang tayo ng bus na sasakyan mo! Wala ako sa mood makipagbiruan!”

“okey fine! Sungit talaga oh..” Sabi lang niya.

Habang wala kaming kibuan, naalala ko si Russell bigla. Teka, bakit nung siya humalik saakin noon, hindi ako nagpakita ng negatibong reaksyon? O nagisip ng masama sa kanya? hayyst russell nanaman!!

“ayan may bus na. bye! Ingat sa pag-uwi! Text text na lang..”

“okey. Ingat din..”

"I love you!"

~

Nung pauwi ako, inabutan ako ng ambon, kaya medyo basa na ako. tapos inutusan pa ako ng nanay kong bumili ng vetsin. Pagdating ko sa store & eatery saktong ang dami pa ring tao. Sana makita ko si Russell!

Pagkabili ko ng vetsin, lumingon lingon ako. true enough, nakita ko si kylie at mikel. nandito din kaya si russell?

“kylie! Mikel! Nandito pala kayo!” bati ko sa kanila. “o bat parang gulat na gulat kayo ah!”

“uhmm.. nagulat kasi kami, akala namin mamaya ka pa uuwi. teka , si lester?”

hmm mukang may tinatago tong dalawa ah. “wala, pumunta na ng baguio, pero babalik din daw.”

“kayo naman oh, ayaw niyo sigurong makaistorbo ako sa date niyo. O siya sige, iuuwi ko na tong vetsin.”

"ok, ingat sis! tama, uwi ka na baka hinahanap ka na ng mom mo." sabi ni kylie.

"oo nga at madilim pa sa daan oh." sabi naman ni Mikel.

Loko tong mga to ah, halatang may tinatago.

Nasa labas na ako ng store ng biglang may nagtawag sakin. Paglingon ko, sila Alvin at Gab. Naalala pa pala ako nitong mga to.

“o? musta? Naalala niyo pa pala ako.”

“oo naman! San ka punta? Uwi ka na?” sabi ni Alvin. “eto pala si Ashley.”

“hi! Ashley” binati ko siya, pero natatawa talaga ako, pinipigil ko lang! pero gaya sa panaginip ko, medyo suplada nga ang approach niya. “yup! Inutusan lang naman ako ni mama na bumili eh.”

“uyy anu bay an! balik ka naman dito! kilala mo naman pala sila mikel eh kaya makisama ka na rin saamin.” Sabi ni gab.

“o sige kung papayagan ako.” tapos ngumiti ako at tumungo na papunta sa bahay. Nung tumalikod ako, narinig ko si Ashley kay alvin. “sino nanaman bay un?! Pinopormahan mo?” “uy hindi ah, to talaga selosa! Labs mo talaga ako noh!” si Alvin. “che!” hihihi ang sweet naman. Pero parang natigilan ako nung naalala kong hinalikan ako ni Ashley. Medyo naasiwa ako na ewan. Parang tumaas balahibo ko.

Nung una, parang ayaw ko ng bumalik. Pero sige na nga, tutal wala din naman magawa sa bahay. Medyo madilim ulit ang daan papunta dun. Iilan lang naman kasi ang gumaganang street lights. “hay, walang kwenta.” Pagdating ko dun, nakita naman nila ako agad. “hey Justine! Halika!” sigaw ni Alvin. Edi syempre lapit naman ako sa table nila, ok slang andun naman sila kylie ng biglang nakita ko si Russell. the initial reaction eh. “oh no! $h!t!”

Sila kylie at eh bahagyang nagulat din sa pagdating ko. nagmukha tuloy akong epal dito. uwi na lang kaya ako. “oh buti bumalik ka! Halika na! kain oh!” sigaw ni gab.

Kainis talaga. Gusto ko ng magteleport pauwi! Tsk! Dko din ba alam bakit ganito nararamdaman ko. Pinaupo nila ako dun katabi ni gab, kaharap si Russell at.. wait sino itong gurl na to? Na katabi si Russell?! mukhang familiar ah! kaya pala gulat sila kylie at mikel ng makita ako kanina, ayaw siguro nilang makita ko ito.

natahimik silang lahat. Dko ba lam, kanina nga lang naririnig ko mula sa labas mga hiyawan nila at tawanan.

“hi!” bati saakin nung babae. Maganda siya, seksi, at mas matangkad saakin ng kaunti, at siguro ka-batch nila Russell. “ako pala si andrea, I guess kilala mo naman na ako, taga dyan ako sa sta. ines. Ako yung rhythm guitarist nila. At FRIEND ako ni russell”

Grabe ha, inemphasize pa niya yung word na “friend”. Andrea?! One of the mean girls! What is she doing here?! At marunong pala siya mag-gitara? Wanna play plastic. Ok fine. I’m in the game.

Badtrip! Ganito na rin pala sila close para magtabi?! Hmm..masyado atang nilalanggam dito, ang lawak ng space, ang dikit niya sa kanya!

“uhh..hi din! Diba ikaw yung kabarkada nila…” tanong ko kay andrea habang nakatingin kina Mikel at Justine.

Hindi ko na naituloy kasi sumingit siya. “…nila Kathryn? If you’re thinking anything nega, kilalanin mo muna ako huh. Anyway, balita ko, vocalist ka na ng isang band…?” medyo pataray niyang tanong.

Halos sabay-sabay silang nagulat.
"ha justine, vocalist ka?"
"ows? talaga?"
"uy astig ah! d nga?"

yun ang mga narinig kong reaksyon nila. Halata sa mga mukha nila ang gulat. Naku mukha ba akong walang potensyal?! "ah..eh..."

hindi pa ako nakakasagot eh sumingit ulit si Andrea.“…and kaya pala familiar ka, I saw you last night pala, uh should I say midnight? I’m not sure what time eh. You’re chatting with a guy.” Habol pa niya. “is he your boyfriend? Uyyy…” sabi niya with a sarcastic smile.

Nakita ko reactions nila kylie, medyo busangot sa kanya. super duper naman kasi, Obvious na siya! Pati sila alvin at gab, parang hindi ganun kaganda yung reaction nila kay andrea. Masyado siyang mabunganga at feeling close! tapos si russell, huhuhu..mukhang hinihintay niya ang sagot ko ah, kasi nakatitig lang siya.

Huh! Ang dami naman nitong alam! chismosa! Pati ba yung pag-uusap naming ni lester kagabi sa basketball court?! oh my…wait! Di kaya siya yung naramdaman ko na may nakatingin saamin ni lester kagabi?! For what reason naman?! Para siraan ako?! Dko alam kung sinasabi niya lahat ng iyon on purpose! at minanmanan talaga ako ah! Nacorner na ko, dko alam isasagot ko lalo na’t andito rin si Russell.

Biglang tumunog cellphone ko. pag-silip ko, si lester tumatawag. Chance ko na rin ito para umeskapo! “Gtg guys!
Next time na lang.” tumayo ako at tumakbo palabas. Ayoko pa mang umalis eh kaso umepal at sinira na ako ni Andrea. Hay wala naman sigurong nakaalam kung sino yung tumatawag.

~~~~~
Author: samantala… sa loob.

“grabe naman yun, takas agad. Ganun ba kaimportante yung call?!” tanong ni andrea sa kanila. "hindi siguro makasagot."

lang sila. “diko din alam, nakita ko lang yung name ng tumatawag.” Sabi ni Gabriel.

“sino?” mabilis pa sa kidlat na tanong ni Russell.

“dko sure eh…dko nakita masyado pero its an L.. les.. Lester! Ayun!”

“oh I see, baka yun din yung nakita kong kasama niya kagabi.” Si andrea.

Umismid lang si kylie.

“sige guys, uwi na ko, sumakit yung ulo ko bigla. Kainin niyo na lang yang mga natirang pagkain. Ipalista niyo na lang. don’t worry, as promised, Ako parin magbabayad.” Sabay walk-out ni Russell.

Nagkatinginan lang sila kylie at mikel. Naiintindihan nila ito kaya hindi nila pinigilan.

“wait Russell, okey ka lang? akala ko ba magshoshot tayo nila alvz mamaya?” habol naman ni Andrea.

“don’t…uhh... please…kayo na lang muna ok? about the payment, sagot ko pa rin. pagod lang ako sa derechong praktis. I need some rest. ”

dahil dun, hindi na rin nila itinuloy ang sanang pagiinuman nila. “marami pa namang next time andrea eh, baka biglang sumama lang talaga pakiramdam ni Russell, wag na nating pilitin.” Ani ni mikel.

“oo nga. Okey lang naman yun. Saka kelangan niyo na ring magpahinga.” Sabi naman ni kylie with a fake smile. At halos nagsecond the motion din naman silang lahat. Naisip siguro nila, Oo nga naman, tutal, kelangan na din nilang magpahinga.

Panira ka talaga Justine, bwisit ka! Epal! Panira ng plano! Hindi na tuloy natuloy yung inuman namin. Wala na yung Plan A. Pano ko kaya ipapaliwanag kay Master M ito?! grrr!



...

isa ito sa maiikling chapters hehe. senxa.

dont forget po na magcomment at mag rate po. 1-10. thanks.

---