"chatmate"
Maraming pagkakataon sa buhay ng tao na kinakailangan ng kausap. Sa kung ano pa mang dahilan, likas na yata talaga ang maghanap ng karamay, kaulayaw, taga-pakinig, at higit sa lahat, isang nilalang na handang magbigay ng payo at simpatiya sa iyo. Sa teknolohiyang mayroon tayo ngayon, masasabing napakaraming paraan kung paano ito makakamit. Nandiyan ang radyo, telepono, at computers na sinasabing pinaka mabisa at pinaka epektibo dahil di mo lang sila maririnig, kundi may pagkakataon ka ring makita ang iyong kausap kung iyong gugustuhin. Di kataka-taka na sa dahilang ito, marami ang nalululong at na-aadik sa pakikipag-ugnay gamit ang sinasabing "man's greatest invention".

Isa ako sa mga tinaguriang "bayani ng bagong panahon". (O, siguro naman alam nyo kung ano yun). Overseas worker sa Inggles. Ang buhay na mayroon ako ay di na kakaiba sa buhay na mayroon ang mga taong gaya kong nangibang bansa, upang tugunan ang pangangailangan ng mga mahal sa buhay. Para sa aming mga nawalay at nangungulila, napaka halaga at napaka laking silbi ang pagkakaroon ng computer. Iniuugnay kami at inilalapit nito sa mga taong ninanais naming makasama, lalo na sa mga panahon ng lungkot at pangungulila.

Isa ako sa mga "late bloomers" pagdating sa computer. Kelan lang nang ako ay matutong gumamit nito, dahil kinailangan kong i-chek ang mga sulat na nanggagaling sa Pinas. Nung una ay di ako interesado, pero dahil na rin sa dumadalas na pagkalikot, pagtipa sa keyboard, at mga payo mula sa mga kaibigang nagsasabing kailangan mo nang matutunan ito..naramdaman ko..lumawig unti-unti ang kaalaman ko. Dinala ako nito mula sa fiendster, facebook, surfing, at kung anu-ano pa, na humantong sa pakikipag-"chat".

Minsan, sa di sinasadyang pagakakataon, napadako ako sa isang "chatroom" ng isang pamosong "radio station" sa Pinas. Ikinagulat ko ng may mag-aya sa king makipag-usap at makipag-kilala. Di ako kailanman nakikipag-chat sa mag taong di ko kakilala, ngunit sa kung ano mang dahilan, nakumbinsi ako ng isang ito. Mabait naman siyang kausap, tipikal na taong may malalim na pananaw sa buhay..Malalim at iba kung mag-bigay ng opinyon at mag-isip. Napatunayan ko ito sa ilang pagkakataong kami ay nakapag-usap.(kung hindi ba eh pagtiya-tiyagaan ko ba cya?). Natatandaan ko nung minsang sinabi nya sa akin, siya raw ay "opinionated" (biniro ko pa at sinabi kong dahil iyon sa eskwelahang kanyang pinanggalingan).

Sa paglipas ng panahon, unti-unti ay naging magkaibigan kami. Palitan ng kuro-kuro, balitaan at kamustahan ang madalas na topic ng usapan. Ngunit sa di sinasadyang pagkakamali, naputol iyon at nawalan ng saysay lahat. Pinanghinayangan ko man, alam kong ito'y huli na. Hindi na siguro maibabalik pa..Sayang! Minsan ka lang makatagpo ng isang kaibigang "totoo". Madalas, sabi nga ng iba, ang mga taong makakatagpo mo sa larangan ng "chatting" ay mga taong mapag-panggap..mapag-kunwari..nagta tago sa likod ng mga monitors at keyboards..

Madalas, hinahanap ko pa rin ang pagkaway sa akin ng aking kaibigan. Di ko na siya nakikita ngayon, (sa YM),o siguro dahil binura nya na rin ako sa kabanasan o sobrang inis..at minabuti nyang wag nang makipag-ugnayan sa akin buong buhay. Kung ano man ang dahilan, di ko na rin alam. Sana, mabasa nya ito..Gusto ko lang magpasalamat sa mga panahong binuhos nya. Sa mga sandali ng pangungulila at lungkot na "kumaway" siya at nagparamdam..Sa mga panahong inalam ang lagay ko, at sa mga palitan ng paliwanagan at usapin tungkol sa buhay..Marami rin akong natutunan sa kanya. "Stereotyped" sa akin ang mga chatters noon. Napatunayan ko na dahil sa kanya, maari din naman palang maging mabuting magkaibigan ang mga taong computer lamang ang ugnayan. At kahit hindi man kayo nagkikita, may mga tao rin naman palang "totoo" at walang bahid kasinungalingan ang puso.

Sa iyo, kaibigan ko..salamat..hanggang sa muling pag-uugnay..