|BOOK 2|CHAPTER 01| : http://www.tristancafe.com/forum/148766
|BOOK 2|CHAPTER 02| : http://www.tristancafe.com/forum/149444
|BOOK 2|CHAPTER 03| :




CHAPTER 3

“ah.. hindi mo pala ako natatandaan, dalawang taon lang ang nakakaraan.” Medyo malungkot niyang sagot “si Justine talaga, may memory gap. Si Lester ito.”

Nagulat ako ah.. “Lester?”

“yeah. How are you? I missed you so much!” sabi nito at yayakap saakin pero buti napigilan ko, nag-smile na lang ako.

“Teka, naguguluhan pa rin ako.. how’d you get here?! And how did you find me?!”

“ah..yeah. my tita eh taga baguio, nalimutan mo na ba? So I took a vacation, halos 2 weeks na rin ako dun, ng mapagpasyahan kong bumaba dito sa La union at hanapin ka, alam kong taga-dito ka, pinayagan naman ako kahit papano. and tutal I know you’re town at nasabi mo dati na malapit kayo sa mga beach resort at surf centers, so yun. And buong summer time ako dito sa north. Isn’t that good news?”

Hindi ko na sinagot yung tanong niya. No its not a good news! Huhuhu.. “kelan ka pa dito? saan ka pala tumutuloy?”

“Kahapon pa ako dumating dito, and I was looking all over for you. Gusto ngang sumama ng dalawa kong pinsan, baka daw maligaw ako, pero sabi ko wag na, kaya ko, at sanay naman ako sa adventure.” Tss..yabang! “ah..dito, nagrent ako ng room, dyahe..ang mahal nga eh. And by the way, bakit yung cellphone number mo, halos ilang araw pa lang after kang nakaalis eh inactive na at dko matawagan?!”

‘Oo! Iniiwasan kita kaya nagpalit na ako agad ng sim months after akong nakaalis dun! Ayoko na ng any communication satin, so ngayon, get the hell outta here!’ Tsk..gusto kong sabihin sa kanya yun pero dko masabi, kakahiya naman oh, hinanap pa ko tapos ganun lang. “ah, yun, I changed my sim, na block eh. sorry” Wow ayos na palusot ah!

“huh?! Ang babaw ah..And you didn’t contact me, na nagpalit ka nap ala?! Alam mo bang hindi ako mapalagay nun?”
Shet..alam ko na kung saan to pupunta, kelangan ko munang patigil ang apoy. “lester anu ba?! Sorry na nga eh! Wag mo ng palakihin pa. pupunta ka lang pala dito para pagalitan ako!” sabi ko sabay walk-out.

“hey wait! Justine! Sorry nasigawan kita! Ngayon,susulitin ko na lang ang time na kasama kita, limited lang kasi, sorry, my bad. I just felt so sad and empty nung nawalan tayo ng communication. I really just missed you.” sabi nito sabay humabol saakin. “at, i came here talaga because I know, I owe you some apology, and I need your forgiveness-”

Naputol ang usapan naming ng biglang dumating sila kylie at halatang nagulat sila ng may kausap at kasama akong guy. As expected, tinanong niya kung sino yung kasama ko. tsk…amp panu ba to.

“ah eh..si lester to, a friend from manila, bumisita.” Tipid kong sagot. “lester, si kylie, bestfriend ko, tapos si mikel..uhh friend namin.” Ayun tapos shakehands sila.

“Panu mo naman nalaman na taga dito si Justine? Saka small world ah talagang dito pa kayo nagkita.” Tanong ni kylie

Uhh here we go again sabi ko sa isip ko. ayun halos inulit niya lahat ng sinabi niya sakin kanina. Pati yung kahapon pa siya dito. Syempre di na niya sinabi pa yung alitan namin. Hehe.

“uy, lester, sige ha, dumidilim na oh, alis na kami.” sabi ko sabay ayos ng bag. Napatingin lang sila kylie at Mikel, siguro nagulat.

“huy, anu ka ba, hindi mo manlang ba ako ipapasyal? Dadalhin sa bahay niyo?” tanong niya.

“huh..bakit? para saan?” pranka kong tanong. Tsk. Naiinis ako, bakit pa kasi ito umeksena. Tama naman yung sabi ko diba? O tama nga ba?

Wala natahimik lang siya, at umupo dun sa may bench, ang hirap nga naman sagutin ng tanong ko. hehe.. saka pahiya siguro siya. Tapos biglang bumulong si kylie.

“uy, friend, kaw naman oh, ang layo kaya ng nilakbay nito, tapos hinanap ka pa, then ganyan lang?”

“oo nga naman oh. Anu bang problema?” Second the motion naman si Mikel.

Hay naku, hindi ko muna sasagutin tanong niya baka hindi nila maintindihan pa sa ngayon. “ok fine.” Tipid na sagot ko. payag na nga ako, para hindi muna magduda itong mga to. Nung matapos na kaming mag ayos, tinawag ko na siya. “ano hindi ka ba sasama?” parang nabuhayan itong tumayo tapos ngingiti-ngiti itong humabol saamin.

Sumakay na kami ng jeep kasi madilim na kapag nilakad pa namin. Aba naman, at nag volunteer pa itong magbayad ng pamasahe. ‘walang effect yan sakin! Kung alam mo lang, napilitan lang talaga akong sumama ka dito.’ sa ko sa sarili ko.

Tapos bumaba na kami at naglakad, ewan ko ba pero parang naninibago ako kina kylie at mikel. ngayon ko lang silang nakitang nagsama ng ganito at hindi inaaway ngayon ni kylie si mikel. aba naman.

“o anon g balak natin ngayon?” tanong ko.

“gusto niyo meryenda muna?” tanong ni Lester.

“uyy sige! Go ako dyan!” sabi ni kylie. Hay naku naman.

Tapos sila kylie at Mikel nagrecomenda ng store “dun sa aling ising’s eatery, masarap dun!” halos koro nilang sabi. ‘wag dun! Wag dun! Yun yung store malapit kina Russell!’ sigaw ng utak ko. dapat wag kami dun!

“uy, wag na lang dun!” napatingin sila. “Uhh.ah..Malayo!” palusot ko.

“saan pa ba meron?” tanong ni Mikel. sad to say wala na nga, saka, yun talaga yung puntahan ng mga tao, masarap kasi talaga. Teka, bakit nga ba ako nag-aalala kung Makita ako ni Russell with a new guy?

“ah, sige na nga dun na lang.” sabi ko. pero ewan ko ba parang di pa rin talaga ako kumportable.

Nung dumating kami dun, nakaw tingin yung mga tambays dun, pati mga babae. Siguro kasi may bagong mukha.

Nag-order na kami, treat niya. Nung una, ayaw kong pumayag, pero tutal, barya na lang ang nasa bulsa ko kaya pumayag na ko. softdrinks lang tapos chichirya. Ang pwesto naming eh, magkatabi kami ni lester tapos kaharap namin yung dalawa. Tinabihan kasi ako nung mokong eh!

Habang kumakain kami, pasilip-silip pa rin ako sa labas, tinatanaw ko yung bahay nila. Buti naman wala siya, siguro nasa loob na. kinakabahan nga ako dito kay Mikel, baka biglang niyang sunduin si Russell dun sa bahay nila. Ayun, nagkkwentuhan sila, ako naman, lumilipad ang utak. Diko masyadong pinakikingan at hindi ako masyadong nakikijive kasi ang daming pumapasok sa isip ko, nag-aaalala talaga ako baka lumabas bigla si Russell sa gate nila tapos bumili dito tapos makita ako na may kasamang ibang lalake. Hay! I’m too paranoid! Hindi ko nga maintidihan sarili ko bakit ba ako nagkakaganito?!



Naputol ang pagiisip ko ng may marinig ako “ate, pabili nga po ng dalawang chicken broth cubes.” Shyet! Paglingon ko si Russell! lumakas ang tibok ng puso ko at namamasa na ang mga kamay ko. iniwas ko kaagad ng tingin, baka Makita niya ako. pag lumingon siya sa kaliwa, sila Mikel at kylie agad ang makikita niya, ok lang yun, kasi nakatalikod naman ako. Ang problema lang, kung lalapit siya! Tsk! Naku po! naku po! Wag please! Sabi ng utak ko.

“hi Russell!” medyo flaunt na bati ng isang dalaga dun sa kabilang table. Che! Flirt! Sabi ng isip ko.

Narinig ni Mikel yung pangalan kaya napatingin siya. “uy pare!” tingin naman samin si Russell. paktay! hindi ako makalingon, samantalang halos lahat ng kasama ko eh nakatingin na sa kanya.

“pare sino yun, barkada niyo ba? Tawagin niyo na rin oh para mas marami tayo.” Sabi ni lester. Tsk! Anu ba!!! Pano ako makakapalag?!

Napansin yata iyon ni kylie. “uy wag na kaya, tignan niyo oh mukhang nagmamadali siya.” Sabi ni Kylie. Oh my savior!

Nyek! Pero huli na, narinig kong papalapit na siya. “bakit pare?” tapos naramdaman kong ipinatong niya ang kanyang mga kamay sa sandalan ng monoblock chair na inuupuan ko. diko alam kung ano mgiging reaction ko. siguro alam na niyang ako ito, nandito si kylie eh.

“hehehe, wala lang pare, nagyaya lang kami ng merienda. May bago tayong kabarkada, treat niya daw.” Biro ni mikel. ngumiti naman si Lester saka tumayo.

“pare, lester, future boyfriend ni Justine.” Sabay abot ng kanang kamay.

“shut up!” naasar kong sabi sabay lingon. Naiinis na talaga ako.

“ito naman oh, biro lang! Ah ako si lester, kaibigan ni Justine nung nakatira pa siya sa Manila. Saka clubmate din niya sa taekwondo dun.” Tinignan ko si Russell, walang reaction ang mukha niya, as in wala. Nakipagshake hands na rin. “ah ok, I’m Russell.” tumingin lang siya saakin tapos sabay talikod at halatang aalis na.

**Background Music: Always be my Baby by David Cook** click

“pare, ang tipid naman ng sagot mo. Saka aalis ka na? dito ka muna.” Sabi ni lester. “Marami pa tayong mapag-uusapan.” Sabi niya sabay tingin saakin. Siguro nakahalata. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng tingin nay un, basta ang alam ko lang, gusto ko ng umuwi!

“hindi na, okey lang. pinabili lang ako. saka may mga MAS importante pa akong gagawin.” Sabi niya at nagtuloy-tuloy na sa paglalakad.

“suplado ba talaga yun?” tanong ni lester saamin.

“huh..naku, hindi..hindi.. ganyan lang talaga sa umpisa. At akala mo lang un. Siguro talagang nagmamadali lang.” sabi ni Mikel.

“uy guyz, past seven na o, wala pa ba kayo balak umuwi? At ikaw Lester, medyo malayo pa yung beach resort dito.” putol ko sa usapan nila. Sa totoo lang wala na akong gana..kanina pa.

“to naman oh, KJ!” sabi ni Kylie.

“oo nga naman, maaga pa!” hirit naman ni Mikel. wushuu, if I know, gusto lang nila makasama ang isa’t isa.

“naku, okey lang, kasama ka naman eh.” Hirit naman ni Lester. Tapos inasar na kami sa isa’t isa. Tss..

Ayun, balik kwentuhan naman sila. “anu ka ba naman Justine, masyado kang tahimik ah! At nakatunganga ka na lang diyan.” sabi ni Kylie.

“hindi naman, wala lang talaga akong masabi, saka nakikinig naman ako sa usapan niyo.” Teka bakit ba kasi masyado akong nagpapaapekto?! What the hell, ano ba ang masama kung Makita ako ni Russell na may kasamang lalake?! Huhuh..naguguluhan ako. bakit ganito!!!

“ows…sige nga, ano ba yung mga pinag-usapan namin?” tanong ni lester, taas-kilay pa ah.

Leche naman! Kinokorner nanaman ako! hindi na lang ako sumagot, para safe.

“o dka makasagot diyan?” tatawa-tawang pang-aasar ni Lester.

“sus..baka naman iniisip mo si..” pang-aasar ni kylie.

Naku naman kylie, watch your mouth! “si?” painosente kong tanong, syempre tinago ko yung usual reaction.

“naku..wala..wala..” naintindihan naman siguro ako ni kylie ng magyaya siyang umuwi. “tara, madilim na nga pala.”

Tila gusto pang magprotesta nung dalawa pero hindi na tiluloy, medyo malayo pa nga naman ang tinutuluyan ni Lester. Ayun, tutal, sa aming apat, si kylie ang may pinaka-malapit na bahay, siya yung unang inihatid. Tapos, ako susunod. Lumihis na si Mikel ng daan nung medyo malapit na kami sa bahay, may shortcut daw kasi dun padaan sa bahay nila. So kami na lang ang naiwan. Nice. pinagpipilitan ko sa kanyang bumalik na siya dun kaso namimilit din siyang ihatid ako sa bahay. Nakulitan na ko. “bahala ka nga!” sabi ko sabay lakad ng mabilis.

“ah ito pala yung bahay niyo..” sabi niya nung nandun na kami sa tapat ng bahay.

“yeah! Obvious ba? O maari ka ng umuwi.”

“anu ka ba naman justine! Bakit ba ang sungit mo?!” tanong niya.

“paki mo?!” sabi ko.

“hindi kita maintindihan, bakit ganyan ka sakin!”

“bakit mo pa ba kasi ako sinundan dito! Panggulo ka lang eh!” tsk..teka, masyado na atang masakit iyong nasabi ko.

“bakit dahil ba dun sa tinutukoy ni kylie kanina? Sino ba yon ha?! Kanino ba ako panggulo, sainyo nung lalaking un..ung Russell na yun?”

“wala kang pakialam Lester! At wala kang karapatan saakin!” sabi ko sabay walk-out. Pero, hinablot niya ang braso ko. “you’re not going anywhere missy, we’ve gotta talk.”

“let me go! Pumunta ka lang ba dito para inisin ako?!” sabi ko, pero lalo lang niyang hinigpitan. ‘gusto mo talaga sakitan ah’ sabi ko sa isip ko. sinuntok ko siya sa pisngi. Pero ewan ko ba, nakadama ako ng takot nung ginawa ko yun. Paktay, blackbelt nga pala to.

Buti na lang hindi gumanti.“wait! Justine! Hindi ako pumunta dito para lalong palalain, kaya talaga ako nandito kasi gusto kong maayos yung gusot sating dal’wa noon!” sabi niya habang hinihimas ang pisngi niya.

Natigilan ako. “I want to clear things Justine..about you and soph-”

Pinutol ko yung sasabihin niya. “yung tungkol sainyo ni sophiya?! I know you were courting her…” napatigil ako. “kasabay ko! please, I don’t want to talk about it anymore lester, I need peace of mind!”

**Background Music: Upside down by 6cycle mind** click

“how can you have a peace of mind if you don’t want to clear things up?!”

“everything’s clear back then lester! Good thing I learned about you and sophiya, a month before I left.”

Hindi siya nakasagot. “You fooled me, and that’s clear! I was a kid back then, and yeah, Damn! I was stupid, I let myself be fooled by you!”

“I’m sor-”

Naputol yung sasabihin niya “Justine, anong ginagawa mo dyan, pasok na.” sigaw ng mom ko.

“ok, gotta go now.” Sabi ko sabay pasok sa gate.

“I’m gonna stay here hanggang kausapin mo ako, I’ll wait for you. We will talk.”

“tss. You? Ang apuradong si lester? Si lester na ginago ako? Si lester na minamadali akong sagutin siya noon, maghihintay ngayon?" hindi siya nakapagsalita. "And you think I’d believe?! I dare you!” sabi ko sabay pasok sa bahay. Hindi ko na tinignan ang reaction niya.


...


comments please guys and gurls! sorry natagalan, andaming quiz at homework lagi eh!