CHAPTER XXVIII

CHAPTERS:
1
2
3
4
5
6
7





Napatakip ng tenga sina Dennis sa lakas siguro ng sigaw ko.



“Ano ba talaga ang nangyari dito kanina, Saggy?” Tinulungan ako ni Dennis na tumayo.



“Captain…” Halatang shock pa rin si Saggy sa kung ano man ang ginawa ni Ruke kanina. “Nagtanong lang ako kanina tungkol kay Dylan, pinapatanong kasi ni Mr. Principal. Eh best friend naman sila ni Captain kaya nagbakasakali akong alam niya kung bakit absent pa rin si Dylan hanggang ngayon. Tapos ayon na… Bigla nalang siyang nagwala. Sabi niya, ‘don’t you ever say that name again or else I’ll kill you’, malapit na nga akong suntukin eh. Buti nalang, hindi niya itinuloy.” Hinang-hina talaga si Saggy.



Naggulat naman si Dennis. “Galit si Ruke kay Dylan, Harrow?” Aba! Malay ko! Bakit ako ang tinatanong nito?



“I don’t know, Dennis. Then after that, Saggy, what did he do?” Napunta ulit ang atensyon namin kay Saggy.



“He kicked the locker. May binubulong siya na hindi ko maintindihan. Nabanggit niya ang pangalan mo, Harrow, and the CP number, I think? It’s not clear, really. But I’m quite sure about this, Harrow, hindi lang ang locker niyo ni Captain ang nagulo, nadamay rin pati yung samin.” Umangal agad ang lahat.



“Stupid kid.” Napapailing na sabi ni Ahia.



“Pero mas malala ang sa inyo, Harrow kasi sinadya talagang guluhin ni Captain.” Isa-isang binuksan ni Ahia ang mga locker.



“What the…”



“Oh my God…”



“This is not happening!!”



“Awww! Such a nightmare…” Diyos ko po! Parang pinagsama ang bagyo, tornado, tsunami sa nangyari sa mga locker.



“I don’t need those reactions right now, guys. Let’s start cleaning.” Utos ni Ahia samin. Tulung-tulong kaming lahat sa paglilinis. Nasugatan pa nga ako dahil ang daming nabasag na perfume. Ang mamahal pa naman! Sinayang lang ni Ruke!



Kahit si Dennis nakisali na rin samin. Hindi ko masasabing nakakatulong talaga si Dennis sa pagtutupi ng mga damit dahil inuulit ko naman ang gawa niya. Kahit kasi sinabi ko na sa kanyang wag na siyang tumulong sakin, pinagpipilitan pa rin niyang may alam siya sa pagtutupi ng damit. Pinayagan ko nalang baka magtampo pa sakin.



“Two days kong inayos ang locker kong ‘to, tapos iba lang pala ang manggulo? Papagalitan ako ni George nito.” Naiiyak na sabi ni Miggy.



Hindi na nakapag-practice pa ulit ang Thimbleweed. Kahit ang basic training ng mga new members, pagtutupi ng mga damit ang kinalabasan. Gabing-gabi na kaming nakauwi lahat. Pagod na pagod. Si Ahia, doon nalang sa bahay namin matutulog paa maihatid ako.



“I never thought Ruke could be that possessive.” Namamanghang sabi ni Ahia habang nagdra-drive siya ng kotse.



“Baliw yun, eh.” Hindi pa rin naaalis ang inis ko kay Ruke.



“Ikaw naman… Patawarin mo na, nagseselos lang yun kay Dylan. Hinihingi pala ni Dylan ang number mo sabi sakin ni Dennis. O, andito na pala tayo. Tulog na ka agad.” I nodded and kissed him on the cheeks.



Pagpasok ko sa kwarto, humiga agad ako. Papikit na ko ng mag-ring CP ko. Unregistered ang number. Naisip ko agad na si Dylan.



“Hello? Dylan, is that you?” Sagot ko.



“Bakit ba siya nalang lagi ang iniisip mo?!” Nagulat ako ng malaman na si Ruke pala ang kausap ko. Paano niya nalaman number ko?



“Ruke… What do you want?!” Sinigawan ko rin siya. Naalala ko kasi ang ginawa niya sa mga lockers.



“Great! Nang malaman mo lang na hindi ako si Dylan, na-dissapoint ka na agad! Well, fine!” He hung up. I tried to call Ruke again but he didn’t bother to answer. Natulog nalang ako. Bukas nalang ako makikipagtuos sa kanya.

---