Picture: http://img376.imageshack.us/my.php?image=bangiswk1.jpg

Panimula - http://www.tristancafe.com/forum/115100
Chapter 1 - http://www.tristancafe.com/forum/115212
Chapter 2 - http://www.tristancafe.com/forum/115340
Chapter 3 - http://www.tristancafe.com/forum/115457
Chapter 4 - http://www.tristancafe.com/forum/115598
Chapter 5 - http://www.tristancafe.com/forum/115708
Chapter 6 - http://www.tristancafe.com/forum/115708
Chapter 7 - http://www.tristancafe.com/forum/115927
Chapter 8 - http://www.tristancafe.com/forum/116033
Chapter 9 - http://www.tristancafe.com/forum/116207
Chapter 10 - http://www.tristancafe.com/forum/116385
Chapter 11 - http://www.tristancafe.com/forum/116854
Chapter 12 - http://www.tristancafe.com/forum/117185
Chapter 13 - http://www.tristancafe.com/forum/117520
Chapter 14 - http://www.tristancafe.com/forum/117870
Chapter 15 - http://www.tristancafe.com/forum/118331
Chapter 16 - http://www.tristancafe.com/forum/119308
Chapter 17 - http://www.tristancafe.com/forum/119548
Chapter 18 - http://www.tristancafe.com/forum/120414
Chapter 19 - http://www.tristancafe.com/forum/120543
Chapter 20 & 21 - http://www.tristancafe.com/forum/121173
Chapter 22 - http://www.tristancafe.com/forum/121477
Chapter 23 - http://www.tristancafe.com/forum/122632
Chapter 24 - http://www.tristancafe.com/forum/123642
Chapter 25 - http://www.tristancafe.com/forum/124175
Chapter 26 - http://www.tristancafe.com/forum/124718
Chapter 27 - http://www.tristancafe.com/forum/124991
Chapter 28 - http://www.tristancafe.com/forum/125755





CHAPTER 29

Tatlong tanong na ang kanyang naibigay! Hindi pa rin makapaniwala si Biel sa pagkakamaling kanyang nagawa. Hindi niya napahalagahan ang bawat salitang kanyang binitiwan. Nanghihinayang siya sa isang tanong na hindi nasagot ng bukal.
“Kailangan mong humayo upang madatnan mo pang buhay ang iyong ina.” tinig mula sa kung saan. Tila nataranta si Biel sa narinig. ‘Kailangan ko nang bumalik’. Dali dali siyang tumayo at tumalon sa tubig. Pinilit niyang mag-anyong pating ngunit hindi niya magawa. Kinabahan siya.
“ISURUS!!!!” sigaw niya. Ngunit hindi pa rin nabago ang kanyang anyo. Muli syang umahon sa tubig at lumapit sa balon.
“Anong ginawa mo sa akin? Bakit nawala ang kapangyarihan ko?” tanong niya ngunit tahimik lamang ang balon. ‘Kailangan kong bumalik sa ibabaw’ sa isip niya. ‘ngunit paano?’
“FALCON!”
“MAXIMUS!”
“CABALLUS!”
“MURINUS!”
Sunod-sunod niyang tinawag ang pangalan ng makapangyarihang hayop sa kanyang katawan ngunit walang nangyayari. Lumapit siya sa tabi ng tubig at tiningnan ang repleksyon niya doon. Walang pagbabago sa kanyang itsura.
Biglang sumulpot mula sa tubig ang isang galamay ng halimaw at pumulupot sa kanyang leeg at hinila siya pailalim sa tubig. Nagpumiglas siya ngunit hindi siya makawala. Palalim ng palalim ang halimaw kasunod si Biel. Iminulat niya ang kanyang mata at nakita niya ang halimaw. Iba ang anyo nito. tila umiilaw sa kadiliman ng karagatan. Nawala na ang mga tinik sa galamay nito. Naging madulas at malinis ang anyo. Natigilan sa pagpupumiglas si Biel. Unti-unti namang lumuwag ang pagkakasakal ng halimaw hanggang sa tuluyan na itong bumitiw at pagkuwa’y biglang naglaho sa kanyang paningin. Nakita niya ang mahabang liwanag mula sa ilalim patungo sa ibabaw ng karagatan. Dali-dali siyang lumangoy patungo roon. Narating na niya ang liwanag saka lamang niya napansin ang mabilis niyang paglangoy. Hindi tulad ng isang ordinaryong tao. at ang higit niyang ipinagtaka ay ang paghinga niya sa ilalim ng tubig. Tama! Nakakahinga siya sa ilalim ng tubig! Bigla niyang naalala ang unang sagot ng bukal sa kanya.
“Binabati kita at narating mo ang lugar na ito. Dahil dyan, isang pagbabago ang mangyayari sa iyong kapangyarihan!”
Ito marahil ang pagbabago sa kanyang kapangyarihan. Habang binabaybay niya ang daan patungo sa ibabaw ng karagatan ay may tinig siyang narinig.
“Dahil narating mo ang bukal ng kasagutan, at nalagpasan mo ang pagsubok nito, malaking pagbabago ang mangyayari sa iyong kapangyarihan. Taglay mo pa rin ang lakas nina Maximus at Murinus. Ang bilis ni Caballus, ang tapang ni Leo, ang paglipad at talas ng pakiramdama ni Falcon, at ang kakayahang maglakbay sa ilalim ng tubig na kapangyarihan ni Isurus. Maging ang kamandag ni Naja at Arachnid ay nasa iyong mga kamay. Ilabas mo ang iyong kamao at isipin mo si Naja.” Sinunod ni Biel ang sinabi ng tinig. Tiningnan niya ng kanyang kamao at inisip ang cobra. Bigla’y may lumabas na tig-dalawang tila pangil na bakal sa kanyang kamao. Tumagos iyon sa kanyang balat ngunit hindi siya nakaramdam ng sakit. Kinontrol niya sa kanyang isip at naglabas masok iyon sa kanyang kamao. Napangiti si Biel.
“Humayo ka at maging tulay sa katahimikan ng Jumeda.”
Mabilis niyang nilangoy patungo sa ibabaw ng karagatan. At nang makita niya ang katapusan niyon, patuloy parin siya sa pagsulong hanggang sa lagpasan niya ang tubig. Nakataas ang kanyang kamay at tuloy-tuloy siya. Hanggang sa matagpuan ang sariling nakalutang sa hangin. Umikot-ikot pa siya sa hangin bago tuluyang magtungo sa kinaroroonan nina Iko at Krizes.

NAGTATAKANG nakatingin ang dalawa kay Biel habang papalapit ang binata sa kanila. Nakalutang kasi ito sa hangin kahit hindi sa kaanyuan ng isang lawin. Nakangiti naman ito sa kanila. Dahan dahan siyang bumaba sa harapan nila. Nakatulala pa rin si Iko at di makapaniwala sa nakikita niya.
“Anong problema Iko?” ani Biel paglapag ng mga paa sa lupa. Nasa gitna siya nina Iko at Krizes.
“Anong nangyari sa ilalim ng dagat?” taka pa ring tanong nito.
“Mahabang kwento.” Sagot ng binata. “Ngunit kailangan na nating magmadali bago mahuli ang lahat!”
“Mahuli? Ang alin?” tanong ni Krizes.
“Ipaliliwanag ko na lang habang patungo tayo sa kampo no Ameesha. Tara na!” at muling lumutang sa hangin si Biel.
“Teka Biel, paano naman ‘to?” tanong ni Iko sabay turo ng nguso kay Krizes. Saglit na nag-isip si Biel. Muling bumaba at tumakbo na lamang sila. Iniisip ni Biel na buhatin na lamang ang babae ngunit hindi niya alam ang kaugalian sa Jumeda. Baka ikagalit niya ito o ng asawa nito sakaling makita sila nito. Habang mabilis na naglalakad ang tatlo ay ikinuwento ni Biel ang lahat lahat sa kanila.


CHAPTER 30


Nagtama ang paningin ng magkapatid. Pawang seryoso ang mga mukha nito. Unti-unting bumangon si Freya.
“Sukatan ba ng lakas ang iyong kailangan? Pagbibigyan kita mahal kong kapatid.” Aniya at muling lumutang sa hangin. Papalapit sa kanila si Roshnan ngunit muling binigyan ng malakas na pwersa iyon ni Freya. Muling sumalpok ang tila bolang kuryente sa dibdib ng binata at muli itong tumilapon.
“Magaling Freya! Ngunit tingnan ko lang kung hanggang saan makararating ang galing na iyan!” ani Ameesha at biglang naglabas ng mga bolang kuryente patungo sa kapatid. Mabilis naman itong iniwasan ni Freya at gumanti siya ng isa ring pwersa. Isang bolang kuryente mula sa kanyang kamay. Nailagan din iyon ni Ameesha at tumuloy iyon sa mga naglalabang kawal at sumabog ng malakas. Nabigla ang mga iyon at saglit na natigilan dahil sa lakas ng pagsabog. Halos saby-sabay silang tumingala at pinanood ang magkapatid na naglalaban.
Gamit ang dalawang kamay, gumawa ng mas malaking pwersa si Ameesha. Mas malaking bolang kuryente. Gayun din ang ginawa ni Freya. Isang malaking pwersa rin ang kanyang ginawa at halos sabay nilang pinakawalan iyon at nagbanggaan sa hangin.

SAMANTALA, dahan-dahan bumangon si Sharukh mula sa ilalim ng bolang bakal na pinakawalan ni Mallika. Nakangiting pinanonood ito ng dalaga.
“Ano, kaya mo pa?” aniya.
Matalim na tumingin si Sharukh sa kanya na ngayo’y nakatayo na. Biglang nag-apoy ang buong katawan nito. lumakas ng lumakas hanggang sa hindi na makayanan ni Mallika ang init kahit may kalayuan siya kay Sharukh. Lumutang siya sa hangin at tuluyang lumayo paitaas ngunit sumunod sa kanya ang binata. Naglabas ng maraming maliliit na bolang apoy at sunud-sunod na pinakawalan iyon patungo sa direksyon ni Mallika.
Naramdaman agad iyon ng dalaga kaya’t humarap siya sa binata at iniwasan ang mga bolang apoy na iyon. Ngunit paglampas sa kanya ay muling bumalik iyon at patungo sa direksyon niya.
“Hahaha!! Hindi ka titigilan ng mga alaga ko hanggat hindi ka tinatamaan!” ani Sharukh.
Biglang nagpakawala ng maliliit na bolang bakal si Mallika patungo sa binata ngunit bago pa ito sumayad sa katawan niya ay nalusaw iyon sa sobrang init.
“Yan lang ba ang kaya mo? Hahaha!” tanong ng binata.
Muling lumipad palayo si Mallika upang iwasan ang patuloy ng paglusob ng mga bolang apoy. Sa di kalayuan ay natanaw niya sina Raima at Lareena. Bagamat hindi nya lubos na nalilinawan ang pangyayari ay tila nararamdaman niyang nasa panganib si Raima, ganun din si Lareena. Bahagyang napangiti si Mallika nang may kung anong pumasok sa kanyang isipan. Mabilis siyang lumipad patungo sa direksyon ni Lareena na ngayon ay nasasakal ng mga halaman ni Raima. Napansin agad siya nito ngunit wala itong magawa. Hindi siya makaalis sa pagkakasakal ng mga halamang iyon. Papalapit na si Mallika kay Lareena kasunod ang mga bolang apoy ni Sharukh. At nang halos dumikit na si Mallika ay mabilis din siyang lumipad paitaas. Tumuloy ang mga bolang apoy at sumabog sa kinatatayuan ni Lareena. Humagis siya dahil sa lakas ng pagsabog niyon. Nasunog pati ang mga halaman ni Raima. Samantala, ang mga matatalim na tubig na nakatutok kay Raima ay biglang bumagsak sa lupa na tila patak ng ulan. Naging malaya ang dalaga dahil sa ginawang iyon ni Mallika. Tinawag ni Raima ang mahiwagang dahon niya at sumakay siya pagdating niyon. Umangat siya sa lupa at tumabi kay Mallika na nakalutang rin sa hangin. Nagulat ng bahagya si Sharukh at nilapitan si Lareena na ngayon ay dahan-dahang bumabangon at namimilipit sa sakit dulot ng mga bolang apoy na sumabog sa kanya. Inalalayan pa niya ito ng bahagya. Saglit na natigilan ang dalawa at nag-usap sa kanilang mga mata habang pinanonood nila Mallika at Raima mula sa itaas.
Mabilis na nagbalik ang lakas ni Lareena at muli itong lumutang sa hangin kasabay ni Sharukh. Ngayo’y magkakatapat na silang apat. Sa bandang kanan sina Mallika at Raima samantalang sa kaliwa naman sina Sharukh at Lareena.
Biglang nag-apoy ang buong katawan ni Sharukh at lumakas ang kanyang pagliyab.
Isang ipo-ipong tubig naman ang biglang sumulpot sa likuran ni Lareena.
Mula naman sa ilalim ng lupa ay lumabas ang mga dambuhalang halamang ugat sa bandang paanan ni Raima.
Mula naman kung saan ay naglabasan ang ilang matatalim na espada mula sa likuran ni Mallika.
Kapwa sila nakahanda sa paglusob.

“MAGSITIGIL KAYOOOO!!!” tinig mula sa ibaba. Ikinagulat iyon ng apat. Nagtataka sila kung kaninong tinig iyon. Sa di kalayuan ay nakita nilang humahangos ang tatlong nilalang. Sina Biel, Alvin at Krizes.
“B-biel?” ani Mallika. “Bakit ngayon ka lang? kailangang kailangan ka namin.”
“Itigil nyo na ang kaguluhang ito! isang malaking pagkakamali ang dahilan nito” ani Biel. Habang lumulutang paitaas sa gitna ng apat na mandirigma.
“Anong ibig mong sabihin?” takang tanong ni Raima.
“Saka ko na lamang ipaliliwanag. Kailangang makausap ko si Freya!” sagot ng binata. “Kayong dalawa…” tumingin siya kina Sharukh at Lareena. “Alam kong sinusunod nyo lamang ang utos ng inyong pinuno, kaya’t nakikiusap ako, hayaan nyo munang ipaliwanag ko sa lahat ang isang malaking kamalian!”
Tila napako sa kinalalagyan ang apat. Lahat ay naguguluhan sa biglang pangyayari. Bagamat hindi sila dapat magtiwala ay nasa itsura ni Biel ang sinseridad at nararamdaman nilang totoo ang nasa puso nito.
“Kailangan ko silang makausap bago mahuli ang lahat! Raima, Mallika, tulungan nyo ako!” hindi pa man sumasang-ayon ang dalawa ay mabilis nang tumalilis si Biel. Walang nagawa ang dalawang mandirigma kundi ang sumunod kay Biel. Naiwang nagtataka pa rin sina Sharukh at Lareena. Biglang tumigil si Biel. Tila may naalala. Mabilis siyang bumalik at humarap sa dalawang naiwang mandirigma.
“Sina Iko at Krizes na ang magpapaliwanag sa inyo.” Anito at tumingin sa kinaroroonan nina Iko. muling lumipad papalayo si Biel. Ngayon ay sabay-sabay nang lumilipad sina Biel, Raima at Mallika.







“gusto kong bumaet pero di ko magawa!”

makikiraan lang po!
newbie lang po!!!

Government warning:
“jeddsteelhead is slightly dangerous and so ADDICTIVE!”

---