Picture: http://img376.imageshack.us/my.php?image=bangiswk1.jpg

Panimula - http://www.tristancafe.com/forum/115100
Chapter 1 - http://www.tristancafe.com/forum/115212
Chapter 2 - http://www.tristancafe.com/forum/115340
Chapter 3 - http://www.tristancafe.com/forum/115457
Chapter 4 - http://www.tristancafe.com/forum/115598
Chapter 5 - http://www.tristancafe.com/forum/115708
Chapter 6 - http://www.tristancafe.com/forum/115708
Chapter 7 - http://www.tristancafe.com/forum/115927
Chapter 8 - http://www.tristancafe.com/forum/116033
Chapter 9 - http://www.tristancafe.com/forum/116207
Chapter 10 - http://www.tristancafe.com/forum/116385
Chapter 11 - http://www.tristancafe.com/forum/116854
Chapter 12 - http://www.tristancafe.com/forum/117185
Chapter 13 - http://www.tristancafe.com/forum/117520
Chapter 14 - http://www.tristancafe.com/forum/117870
Chapter 15 - http://www.tristancafe.com/forum/118331
Chapter 16 - http://www.tristancafe.com/forum/119308
Chapter 17 - http://www.tristancafe.com/forum/119548
Chapter 18 - http://www.tristancafe.com/forum/120414
Chapter 19 - http://www.tristancafe.com/forum/120543
Chapter 20 & 21 - http://www.tristancafe.com/forum/121173
Chapter 22 - http://www.tristancafe.com/forum/121477
Chapter 23 - http://www.tristancafe.com/forum/122632
Chapter 24 - http://www.tristancafe.com/forum/123642
Chapter 25 - http://www.tristancafe.com/forum/124175
Chapter 26 - http://www.tristancafe.com/forum/124718
Chapter 27 - http://www.tristancafe.com/forum/124991


CHAPTER 28

Muling lumutang sa hangin si Sharukh. Magkatapat na sila ni Mallika ngayon. Mata sa mata. Muling nag-apoy ang mga kamay ni Sharukh.
“Simulan mo na!” nakangiting sabi ni Mallika.
Biglang nag-apoy ang mga kamay ni Sharukh. At mula sa nagliliyab na kamay ay nakahulma ng espadang apoy. Samantala, si Mallika naman ay gumawa ng espadang bakal sa mga kamay nito. Mabilis ng sumugod si Sharukh inundayan ng paulit-ulit si Mallika ngunit nasasalag ito ng dalaga. patuloy ang paglalaban nila sa ere. Nang biglang kapwa sila napalibutan ng usok. Nawala sa paningin ni Sharukh ang dalaga dahil doon. Tila nabahala ang binata kayat nagpalabas siya ng ipo-ipong apoy. Nasa gitna siya niyon. Lumalakas ang apoy habang tumatagal. Mula sa itaas ay bumulusok paibaba si Mallika. Pasugod iyon sa binata. Naramdaman iyon ni Sharukh kayat bigla siyang nagpalabas ng malakas na apoy sa kanyang kamay na nakatutok sa dalaga. napakalakas niyon. Sa isang iglap ay nakabuo ng pananggalang si Mallika at nasalag ang apoy na iyon, ngunit ang pwersa ay hindi niya nakayanan kaya’t tumilapon siya papalayo. Mabilis itong sinundan ni Sharukh habang walang kontrol na lumalayo ang dalaga. nang maabutan niya ito ay inundayan ng sunod sunod na suntok. Hindi na naiwasan iyon ni Mallika. Sinalo niya ang bawat suntok na iyon ng binata. Maya-maya pa ay naglabas ng apoy sa kamay si Sharukh at inunday sa dalaga. nang biglang may kung anong bagay ang tumama sa likuran ng binata. Ang bakal na pananggalang ni Mallika. Biglang tumilapon ang binata samantalang si Mallika naman ay nakabawi at nakontrol ang paglipad. Itinaas nito ang kamay at dalawang bakal na bilog ang lumabas. Sa pagkumpas ng kayang kamay ay humagis ang mga bakal na iyon patungo sa direksyon ni Sharukh. Tumama ang unang bakal sa binata dahilan ng pagbagsak nito sa lupa. Nagkaroon pa ng mababaw na hukay iyon dahil sa lakas ng kanyang pagbagsak. Ilang saglit pa’y paparating na ang ikalawang bakal at hindi na naiwasan ni Sharukh. Hindi pa man nakakabangon ay biglang dumagan iyon sa kanya.

SAMANTALA, isang hagupit ng latigong tinik ang tumama sa likuran ni Lareena. Hindi niya napansin iyon matapos niyang undayan ng espadang tubig si Raima na naiwasan naman nito. bumaon ang mga tinik sa kanyang likod at bumagsak siya sa lupa. Dahan dahang bumangon si Lareena at nagpakawala ng matutulis na tubig patungo sa direksyon ni Raima. Hinahampas niya ng latigo ang bawat paglusob na iyon. Minsa’y sinasalag niya iyon ng kanyang pananggang kahoy. Patuloy ang pag-ulan ng mga talim patungo kay Raima ngunit naiiwasan at nasasalag naman iyon ng dalaga.
Biglang lumakas ang hangin. Kasabay niyon ang ipo-ipong tubig. Papalapit iyon kay Raima. Unti unti. Hanggang sa tuluyan siyang lamunin niyon. Nahiwalay ang dalaga sa mahiwagang dahon na kanyang sinasakyan at paikot ikot siya sa ipo-ipong tubig. Nakangiti si Lareena at nasisiyahan sa nakikita sa kabila ng pagdurugo ng kanyang likuran. Patuloy ang walang kontrol na pag-ikot ni Raima. Nag-iisip siya ng gagawin kung paano makakaalis sa tubig na iyon. Ipinikit niya ng kanyang mga mata. Nang biglang tumubo mula sa ilalim ng lupa ang isang malaking puno. at pagkuwa’y biglang humaba ang latigong tinik ni Raima. Humaba iyon at pumulupot sa puno. sa isang hatak lamang ni Raima ay naialis niya ang katawan sa ipo-ipo. Nakita iyon ni Lareena.
“yan lang ba ang kaya mo?” tanong ni Raima. Hindi makaimik si Lareena. Waring nag-iisip. Nawala na ang ipo-ipo. Muli namang lumubog sa lupa ang puno ni Raima. Biglang napangiti si Lareena. Nahiwagaan si Raima sa inasal na iyon ng dalaga. magkaharap sila ngunit may kalayuan sa isa’t isa. Hindi na sila lumutang pa sa hangin. Kapwa sila nakatapak sa lupa.
“Gusto mo palang tapusin na ang labang ito? kung ganon, pagbibigyan kita!” biglang humangin sa paligid. At naglutangan ang mga matatalim na tubig. Mas malalaki iyon. Humanda si Raima sa paglusob na iyon. Ngunit nagtaka siya nang biglang tumigil iyon sa kanyang harapan. Saka na lamang niya napansin na napapaligiran siya ng matatalim na tubig na iyon. Sa harap, sa likod at sa bandang ulunan niya. Lahat ay nakatutok sa kanya. Ngumiti si Lareena.
“Ha ha ha. Isang kilos mo lamang ay babaon ang mga iyan sa iyong katawan, Raima. Ha ha ha” ani Lareena. “O paano, edi tapos na ang laban?” dugtong pa nito. Hindi gumagalaw si Raima. Malalim ang iniisip. Nakatingin sa nasisiyahang si Lareena. Patuloy lamang ang pagtawa nito.
Biglang may kung ano ang lumabas mula sa lupa sa kinatatayuan ni Lareena. Nagulat ito at akmang lilipad pataas ngunit mabilis na pumulupot sa magkabila niyang kamay ang halaman na mula sa ilalim ng lupa. Hinatak siya nito paibaba. Biglang tumubo mula sa kanyang likuran ang isa na namang mahabang halaman. Mabilis iyong pumulupot sa kanyang leeg. Hindi niya maikilos ang mga kamay dahil nakapulupot pa rin doon ang ilan pang halaman. Napangiti si Raima.
“Sila naman ang mga alaga ko.” anito. “Sa oras na gumalaw ka, lalong hihigpit ang pagkakasakal nila sa iyo.!”

SA KAMPO NI AMEESHA ay naglalaban pa rin ang mga kawal. Nakalutang sa hangin sina Ameesha at Roshnan at matamang pinanonood ang kaguluhan. Biglang lumitaw si Freya sa kanilang harapan. Malungkot ang mukha nito at nakatingin sa kapatid. Tila nangungusap ang mata nito. Hindi malaman ni Ameesha ang pakiramdam niya. Tila naaawa siya sa kapatid. Tila nais niyang yakapin ito. matagal na rin nang huli silang mag-usap. Ngayon lamang niya naramadaman ang kasabikang makitang muli ang kapatid. Papalapit si Freya kay Ameesha ng biglang tumilapon ito papalayo. Ang kapangyarihang hangin ni Roshnan ang nagtulak dito. Malakas ang paglusob na iyon at humampas ang katawan ni Freya sa pader ng kaharian bago tuluyang bumagsak sa lupa. Agad na nakita ito ng alagad ni Ameesha at hinagisan ng sibat. Papalapit na ito kay Freya ngunit nakita agad ito ng reyna at sa isang kumpas ng kamay ay huminto ito sa hangin at bumagsak sa lupa. Dahan dahang siyang bumangon. Ilang saglit pa’y nasa harapan na kaagad niya si Roshnan, nakatutok ang mga kamay nito sa kanya na kanya naman ikinabigla. Isang kumpas lang ng binata ay sunud-sunod na matatalim na hangin ang pinakawalan nito. biglang naglabas ng tila kuryenteng pananggalang si Freya at lahat ng pwersa ni Roshnan ay nasalag niya. Dahan-dahan niyang sinalag ang matatalim na hangin at bigla niyang itinulak ang kuryenteng pananggalang at lumipad iyon patungo sa binata. Hindi na nito naiwasan ang paglusob ni Freya at tumilapon siyang papalayo. Muling umangat sa hangin si Freya ngunit hindi pa siya gaanong nakakataas ay biglang may tumamang kuryente sa kanyang katawan. Muli siyang bumagsak sa lupa. Tiningnan niya ang pinagmumulang ng kuryenteng iyon at nakita niya si Ameesha.

makikiraan lang po!!!

---