|
Search Tristancafe Forums
Custom Search
|
| frontpage | music | karaoke | games | forum | berks | columns | quizzes | crosswords |
|
Haven't registered here yet? Sign up now! to participate in the forums and enjoy all the cool features of TristanCafe Social Network. Everything's FREE, and it will only take less than a minute, pramis :)
Main Forum - Category:Poetry & Short Stories
BANGIS! (Chapter 9)
click to see the PROMO PICTURE!!!
eto po yung previous chapters... Panimula Chapter 1 Chapter 2 Chapter 3 Chapter 4 Chapter 5 & 6 Chapter 7 Chapter 8 CHAPTER 9 Lubhang mataas ang lipad nila Biel at ng paniking si Iko. Sa buong buhay niya ay hindi niya nakita ang ganitong klaseng tanawin kaya’t ganun na lamang ang kanyang paghanga sa kanyang nakikita. Bagamat madilim, kitang kita niya ang iba’t ibang mga gusali at mga ilaw nito. Patuloy ang pagtaas ng kanilang paglipad hanggang sa pasukin nila ang isang napakalaking tumpok ng ulap. Nawala sa kanyang paningin ang paniki. Tanging ulap lamang ang kanyang nakikita. Patuloy ang pagaspas ng kanyang mga pakpak hanggang sa lumiwanag ang kanyang paningin. Namangha siya sa kanyang nasaksihan. Ang kaninang madilim na paligid, ngayo’y nakasisilaw na liwanag. Pinaghalong pula at dilaw ang liwanag na iyon. Kakaiba. Tila dapit hapon. “’yan ang Jumeda.” Tinig mula sa kanyang likuran. Si Iko. “Isang maliit na isla na pinamumunuan ni Freya at nang kapatid nitong si Ameesha. Sila ang tanging tagpagmana ng lugar na ito mula nang sumakabilang buhay ang kanilang amang Si Haring Nhator.” Simula ni Iko habang pababa sila sa tila isang gubat na bahagi ng pulong iyon. Kaygandang pagmasadan. Iba’t ibang punungkahoy na hitik na hitik sa bunga ngunit hindi mawari ni Biel kung anong klaseng prutas iyon. Paglapag nila ay bumalik sila sa dati nilang anyo. “Dati ay masaya ang lugar na ito, lahat ay nagkakaisa. Kung meron mang gulo ay hindi nagtatagal sa tulong ng mga bantay.” Sabi nito at sinimulan nilang maglakad. “Hindi na hinati pa ang mga ari-arian ng Hari dahil alam naman niyang magkasundo ang kanyang mga anak. Ipinaubaya niya ito ng walang pag-aalala. Kunsabagay ay may katuwiran nga sya. Maging ang kapangyarihan nito ay ibinigay ng patas sa magkapatid. Ang kapangyarihan ng kalikasan. Ang mga puno at halaman pati ang mga hayop ay kaya nilang kontrolin sa pamamagitan ng kanilang kapangyarihan.” Patuloy sila sa paglalakad. “Ngunit hindi nagtagal iyon. Ipinagbabawal sa amin ang paglabas ng lugar na ito at ang pagpunta sa mundo ninyo. Ito’y sa kadahilanang ikamamatay namin kapag nagtagal kami sa inyong lupa.” “Anong ibig mong sabihin?” usisa ni Biel. “Iba ang sikat ng araw sa inyong lugar.” Sagot ni Iko. “Kapag tumagal kami ng mahabang sandali, ay malulusaw ang aming katawan hanggang maging abo. At iyon ang dahilan kung bakit lagi kaming nagmamadaling bumalik kapag nasa inyong lugar.” “Edi pumunta kayo pag gabi. Wala nang araw nun. Buwan lang.” “Hindi pa rin maaari. Ang araw din ang nagbibigay ng liwanag sa buwan. Ngunit hindi ganoon kalakas ang pagsinag kaya’t mas makatatagal kami ng kaunti.” “Gaano naman katagal kayo pwedeng mamalagi sa aming lugar?” “Isang paghawi.” “Paghawi? Ano yun?” “Ang inyong lugar ay nahahati sa liwanag at sa dilim na tinatawag ninyong umaga at gabi” sagot ni Iko habang tumatawid sila sa munting ilog. “Dito naman sa Jumeda ay walang dilim. Ang nagbibigay ng liwanag sa amin ay ang Jituvi. Isang malaking malaking bolang nilikha ng aming Bathala upang bigyang liwanag ang Jumeda. Hindi ito tumutigil sa pagsikat at ang mga ulap lamang ang bumabawas sa liwanag nito.” Anito habang patuloy sila sa paglalakad. “Dumudilim lang kapag natakpan ng ulap?” “Oo. Sa tuwing dumaadaan ang ulap, dumudilim ng bahagya ang buong paligid. At muling lumiliwanag kapag nahawi na ito. iyon ang tinatawag ng paghawi.” Nakangiting paliwanag ni Iko. “At katumbas ng pinaghalong umaga at gabi, mayroon kaming labindalawang paghawi.” Biglang napaisip si Biel sa paliwanag na iyon ni Iko. “Ibig sabihin, ang isang paghawi ay kada dalawang oras?” tanong ni Biel. “Tumpak! At ganun lang kaming katagal maaring tumuntong sa inyong lugar.” sagot ni Iko habang nakayukong lumusot sa isang maliit na sanga ng puno na sinundan naman ni Biel. “Katulad ng sinasabi ko kanina, ipinagbabawal ang pagpunta namin sa lugar ninyo at ang mahuling nagpunta roon ay pinaparusahan. Ikinukulong ito sa loob ng kaharian.” Patuloy ni Iko. “Ngunit minsan, nahuli ng mga taga Jumeda si Ameesha na nagtungo roon. At hindi lang isang beses. Maraming beses pa. At nang makarating iyon sa kapatid ni Ameesha na si Freya, nahirapan siyang magdesisyon kung ipakukulong ba ang kapatid o patatawarin. Kahit ilang beses na itong lumuhod sa kanyang harapan at humingi ng tawad. Sumangguni siya sa mga taga payo at napagdesisyunang ipakulong si Ameesha kaysa magkagulo ang mga taga-Jumeda at alisin ang paggalang sa pamunuan.” Tumigil ng bahagya si Iko. Tumingin sa paligid at nakiramdam. At muling naglakad nang makasigurong silang dalawa lamang ang nasa gubat na iyon. “Lubhang ikinagalit ni Ameesha ang desisyong iyon kaya’t nagtayo siya ng isang grupo habang nasa loob ng bilangguan. Ang kapwa niya bilanggo ang kanyang naging tauhan. Ipinaglaban nila ang paniniwalang mayroon silang sariling karapatan na magdesisyon kung nais nilang magpunta sa lugar ninyo. At gamit ang kapangyarihang ibinigay ng Amang Hari, pinalakas niya iyon at pinabangis. Sinira niya ang kulungan at nakipaglaban sa kanyang kapatid ngunit hindi naman ito nilabanan ni Freya kaya’t tuluyang umalis si Ameesha. Simula noon ay nahati ang kaharian sa dalawa. Ang kaharian ni Freya at ang kaharian ni Ameesha.” Saglit na tumigil si iko at tumabi kay Biel. “Nakikita mo ba iyon?” at itinuro nito sa binata ang isang mataas na bundok. “Doon ang kaharian ni Freya.” “Malayo pa pala! Bakit hindi na lang tayo lumipad papunta roon?” tanong ni Biel. “Hindi maaari! Iisa lamang ang daanan patungo sa lugar ninyo at iyon ay malapit sa kaharian ni Ameesha. Kaya’t hindi tayo maaring makita ninoman na nagpunta tayo sa inyong lugar kundi’y masisira ang buong kaharian ni Freya dahil tiyak na mananalo si Ameesha kapag nag-aklas ang lahat.” Paliwanag nito. “Ibig mong sabihin, nandito tayo ngayon sa kaharian ni Ameesha?” “Oo. Kaya’t talasan mo ang iyong pakiramdam at baka nariyan ang mga Fulva. Mga alagad ni…” natigil ang pagsasalita ni Iko ng makita ang dalawang dambuhalang hayop sa kanilang harapan. Nanlilisik ang mga mata nito at galit na nakatingin sa dalawa. “Biel, ayan yung ano…yung…” nanginginig na wika ni Iko at nagtago pa ito sa likod ni Biel na tila kalmado lamang sa kabila ng takot na kanyang nararamdaman. Naaalala niya ang hayop na ito. ang tila higanteng aso na may malalaki at matatalas ng ngipin at mahahabang kuko. Fulva pala ang tawag dito. Ang dambuhalang hayop na ginamit ni Mallika sa kanyang pagsubok. Sa isang iglap ay naging paniki si Iko at lumipad ito at dumapo sa may puno at naiwan si Biel. “Leo!” sigaw ni Biel at biglang nagbago ang kanyang anyo. Isang mabangis at dambuhalang leon. Nakaharap ito sa dalawang Fulva. Nagpapakiramdaman sa unang paglusob. Si Iko ay takot at nanonood lamang mula sa itaas ng puno. Sabay na sumugod ang dalawang Fulva. Lumundag ito papalapit kay Leo. Naiwasan ng leon ang isa at ang isa ay dinambahan niya sa leeg. Gumulong sila sa madamong lupa. Ang isa fulva ay nakatingin sa dalawa at kumukuha ng tyempo para makasugod. Patuloy na bumaon ang ngipin ni Leo sa leeg ng Fulva. Nagpupumiglas ito ngunit lalong bumabaon ang ngipin ng leon. Nang makakuha ng tamang tyempo ang isa pang fulva ay lumundag iyon papunta kay Leo. Nakaumang ang mahahaba at matutulis nitong kuko kay Leo. Siguradong ikamamatay ni Leo ang pagsugod na iyon. Ngunit naramdaman ng leon ang pagsugod na iyon kayat bigla siyang tumalon papalayo at binitiwan ang isang pang halimaw. Naiwasan niya ang paglusob na iyon. At ang matulis na kuko na para kay leo ay tumusok sa kapwa nya fulva. Bumaon iyon sa bandang tiyan at unti unti itong nangisay at nawalan ng buhay. Muling humarap sa leon ang nabubuhay na fulva. Nagtama ang kanilang paningin. Bigla itong tumalon papunta kay leo at nakaumang ang kuko nito. Gumulong patagilid ang leon at naiwasan ang mga kukong iyon. Mabilis na lumusob si Leo at tumalon ito sa ibabaw ng ng fulva. Pagbagsak ay biglang nagbago ang kanyang anyo. Naging isang anaconda. Mabilis itong pumulupot sa halimaw at dinurog ang mga buto niyon. Patay na bumulagta ang fulva. Nang matiyak ni Iko ang pangyayari ay bigla itong lumipad papalapit kay Biel. At bago pa makababa ay nagbalik ito sa dating anyo. “Ang galing mo Biel. Walang wala yung dalawang dambuhala sa’yo.” Anito habang si Biel ay nagbabalik sa dati nitong anyo. “Nakita mo yun? Nakita mo? Hindi ko na tinawag ang pangalan ni Murinus. Inisip ko lang sya at biglang nagbago ang aking anyo.” Masayang kwento ni Biel. “Yan ang gustong mangyari ni Mallika. Ang mapag-isa ang inyong mga katawan at ikaw mismo ang magkokontrol sa lahat.” Sagot naman ni Iko. “O pano, Tara na ulit!” dugtong pa nito. Ngunit ng akmang lalakad na’y nagulat sila sa nakita nila sa kanilang harapan. Mahigit sa dalawampung fulva ang nakaharang sa kanilang daraanan. Lahat ay matalim na nakatingin sa kanilang dalawa. itutuloy... Share this post (facebook, email, twitter, etc) at pagpapalain ka ng husto.
:: comments ::
Note: New comments (since you last visited this post) are marked with
dumudulim o dumidilim????
jeddsteelhead
•reply
Jul-16-07@10:07PM
depende kung paano pagkakaintindi mo
 eto naman, yaan mu na yun...typo error
mga aswang ba sila... malulusaw sa init ng araw... hahaha!!! hindi kaya si IKO e si Count dracula...
lagot si Biel... ang daming kalaban... 
jennie_recca
•reply
Jul-16-07@10:09PM
wag na... baka masaktan ka lang...
mag-ala Superman ka na lang...
yaw mu tlga try publish yan???
 nwei daan po keu post ko.. http://www.tristancafe.com/forum/116258 enx!
:: leave a comment You need to be logged-in order to post comments.Still do not have an account? Register for free
|
last 10 comments
in this category: categories:
Love & IntimacyArts & Entertainment Lifestyle & Culture Politics & Issues Poetry & Short Stories Random Thoughts Forwarded Thingies FrendzCorner/ShoutOut/Help! Games & Fun Questions Patawa Ka Talaga Tristancafe Musikahan Careers & Work Stuff School Matters Technology & Internet Classifieds & Advertisements Barangay Tristan Site Announcements Old Stories 2late, SNiPeR303, Psychotic101, C0FI, and 34 guests  How do you move on?
You move on when your heart finally understands that there is no turning back. --Frodo Baggins You need to be logged in to Facebook |
sa2bak na2man c papa bieL katkot mga fulva 
