|
Search Tristancafe Forums
Custom Search
|
| frontpage | music | karaoke | games | forum | berks | columns | quizzes | crosswords |
|
Haven't registered here yet? Sign up now! to participate in the forums and enjoy all the cool features of TristanCafe Social Network. Everything's FREE, and it will only take less than a minute, pramis :)
Main Forum - Category:Poetry & Short Stories
BANGIS! (Chapter 1)
SPEND SOME TIME NAMAN PO!!!
 eto yung panimula... http://www.tristancafe.com/forum/115100 eto naman yung kasunod... CHAPTER 1 Unti-unting minulat ni Biel ang kanyang mga mata. Dama nya ang matinding pananakit ng buo niyang katawan. Mula sa malabong paningin ay unti-unting nagliliwanag ang paligid. Tanaw nya ang bubong na pawid mula sa kanyang pagkakahiga. Wala sya sa kanyang tahanan. Naguluhan ang kanyang isip. Pilit nyang inaalala kung ano ang nangyari sa kanya bago sya nahimbing. Muli niyang ipinikit ang kanyang mga mata. Isa-isang nagbabalik ang pangyayari nung gabing iyon. Apat na kalalakihan ang kanyang nakasagupa matapos nyang tulungan ang isang matandang babae na pilit na inaagawan ng bitbit nitong bag. Tila ramdam pa nya ang bawat hagupit na tumatama sa kanyang katawan. Bawat suntok ay nanunuot sa kanyang balat. At ang matalim ng bagay na bumaon sa kanyang tagiliran bago tuluyang nagtakbuhan ang mga kalalakihan at unti-unti na ring lumabo ang kanyang paningin. Muli niyang idinilat ang kanyang mata at mula sa pagkakahiga ay pinilit niyang bumangon ngunit biglang kumirot ang kanyang tagiliran. “Sabi ng itay, wag muna raw kitang hayaang bumangon.” Tinig mula sa isang babae na nakaharap sa kanya. Nakaupo ito sa upuang kahoy at may hawak na tasa. “Inumin mo raw ito pagkagising mo” sabay abot sa lalaki. Nag-aalangan man ay kinuha rin ito ni Biel. “Sino ka? Nasan ako?” Naguguluhang usisa ni Biel. “Ako si Louisa, at nandito ka sa bahay namin. Sabi kasi ng lolo, nakita ka raw nyang nakahandusay dun sa may bukid at walang malay.” Nakangiting wika ng dalaga. “Ikaw, ano pangalan mo? At ano ang nangyari sayo” “Ako si Biel. Hindi ko na masyadong mataandaan ang nangyari basta ang alam ko, tinulungan ko yung ale na binabastos ng mga kalalakihan. Tapos...” tumingin sya sa dalaga na tila nagtatanong. “ewan ko na.” “Hay naku, sige magpahinga ka na ulit dyan at magluluto na ako ng pananghalian. Maya maya lang ay darating na ang itay.” At tuluyan nang umalis ang dalaga at naiwan siyang nag-iisip. Katanghaliang tapat ng dumating si Mang Arnulfo. Pagod na umupo sa harap ng mesa habang si Louisa ay naghanda ng pagkain matapos magmano sa kanyang itay. “Kamusta na ang bisita natin?” usisa niya. “Nagising na po kanina, pero hindi ko hinayaang bumangon. Ipinainom ko na rin po ung gamot na ipinabibigay ninyo.” Tugon naman ng dalaga. “Pagkatapos nyan ay dalhan mo na rin ng pagkain doon, huwag mo na munang pabangunin dahil malalim ang kanyang sugat, matagal pa bago yan babalik sa normal.” Katahimikan. “Matanong ko lang po itay,” binasag ni Louisa ang katahimikang iyon. “Bakit po ang gaan ng loob nyo sa lalaking iyon? Paano kung mamatay tao po pala sya?” Tahimik na tumingin si Mang Arnulfo sa anak. Walang reaksyon ang mukha nito. “Nakita ko ang lahat Isang, lahat ng pangyayari.” Tugon nito. “Ano po ang ibig nyong sabihin?” nagtatakang tanong ni Louisa. Huminga ng malalim si Mang Arnulfo. “Pauwi na ako kagabi ng makita ko sa di kalayuan ang isang babae.” Pansamantalang itinigil ang pagkain, seryoso ang mukhang tumingin sa anak. “Nung makita kong papalapit ang grupo ng kalalakihan, alam ko na, may binabalak na masama ang mga iyon. Kaya nagtago sa likod ng poste dahil ayaw kong madamay. At isa pa, matanda na ako para tumulong sa kanya. Tatawag sana ako ng tulong ng makita ko ang lalaking iyan na papalapit sa kanila. Ayun, nagkagulo na sila hanggang sa nakita kong sinaksak sya ng isa sa mga kalalakihan. Natakot siguro,kaya nagtakbuhan sila.” “Ano naman po ang nangyari sa babaeng tinulungan nya?” tanong ni Louisa. “Nung lapitan ko si..” “Biel…Biel po daw ang kanyang pangalan” patuloy ni Louisa. “Biel…nung lapitan ko si Biel, wala na itong buhay. Sigurado ako, patay na sya. Hindi na sya humihinga. Wala na rin ang pulso nya” Saglit na ipinagpatuloy ni Mang Arnulfo ang pagkain. Sumubo ng isa. “Sabi ko sa babae, bantayan muna si Biel at hihingi ako ng tulong. Pero pinigilan nya ako. Wag na daw akong mag-alala.” “Hindi man kang nag-alala yung babae matapos syang tulungan ni Biel?” takang tanong ni Louisa. “Hindi…. Kalmado lang ang babae tapos, hinawakan nya yung sugat ni Biel. Tapos ibinigay niya yung dahon. Pakuluan ko daw at ipainom sa kanya kapag nagkamalay na.” saglit na natigilan. “Tapos biglang bumalik yung paghinga ni Biel. ” “Naku, ang itay naman, ibig sabihin, may magic yung babae? Ang galing naman, parang komiks.” Nakangiting sagot ng anak. “Basta. Kumain ka na rin at maya-maya lang ay pakainin mo na rin si Biel.” At itinuloy ni Mang Arnulfo ang pagkain habang si Louisa naman ay naghahanda na rin para samahana ng kanyang itay sa hapag kainan. Share this post (facebook, email, twitter, etc) at pagpapalain ka ng husto.
:: comments ::
Note: New comments (since you last visited this post) are marked with
tapos na..
jennie_recca
•reply
Jul-8-07@2:26AM
nagpapakalat kalat lang here sa tcaf...
tambay lang po ako kuya... kasi tomoro me pasok na... 
 yan pers na pagbabasa ko...ano kayang mangyayari kina biel at louisa 
jeddsteelhead
•reply
Jul-10-07@2:59AM
HINDI YAN ANG LATEST MY DARLING SEXY...
  makikiraan lang po!!!May Promo Picture na ang story ko!!! http://www.tristancafe.com/forum/115457
sweetchime
•reply
Jul-10-07@3:07AM
lam ko my darling macho kaya lang read ko muna eto..para makarelate me sa next chapter 
:: leave a comment You need to be logged-in order to post comments.Still do not have an account? Register for free
|
last 10 comments
in this category: categories:
Love & IntimacyArts & Entertainment Lifestyle & Culture Politics & Issues Poetry & Short Stories Random Thoughts Forwarded Thingies FrendzCorner/ShoutOut/Help! Games & Fun Questions Patawa Ka Talaga Tristancafe Musikahan Careers & Work Stuff School Matters Technology & Internet Classifieds & Advertisements Barangay Tristan Site Announcements Old Stories  You will find as you look back upon your life that the moments when you have truly lived are the moments when you have done things in the spirit of love.
--Henry Drummond You need to be logged in to Facebook |
na nga po talaga!!!!
