HI PO SA LAHAT NG TRISTANIAN!!!
this was the story of my college life. When i was in 2nd year i moved to other university kc ung reputation ng previous skul ko ay d maganda besides yaw ko ung mga kaklase ko masasabi kong bad impluence cla kong magtatagal ako don. ANd i was so happy coz i proved to myself and to others na tama ung desisyon ko. i love the university as a whole. Friendly ang mga classmates ko at mga professors. ung aminities ng uni. maganda.
Sa paglipat ko i met a lot of friends and professors. kahit transferee lang po ako sa department namin ay nakilala na ko.kung meron akong vacant time or subject lagi po ako tambay sa dept.library wherein kung saan don ko nakikita ang mga professors namin. At isa doon ang naging close ko.Itinuring ko xa as a mentor,brother and as friend.Married na po xa,32 year old. Dahil bago pa ako he brief me in all areas. Im so proud kc nagkaroon me ng prof na tulad nia. He had an oozing sex appeal kung e described xa ng ibang mga students. Siya rin po minsan ang motivator ko at counselor ko sa lovelife.
So ang pagiging closed nman ay umabot hanggang noong graduating na ko. Dahil po busy na ako noon sa mga requirements d na ko ako lagi ngagawi sa dept. library. A month before ng graduation napagawi ako sa dept namin kc may records akong naipit na i nid to pass sa registrar.while Im waiting, i went inside sa dept.library. I saw ung prof na kaibigan ko. we talked ang his telling na he was happy and proud of me kc aalis daw ako sa uni. at may maiiwan pa raw ako na lecagy sa dept. Ofcourse i thanked him too sa lahat ng tulong at mga motivation nia sa kin. Dahil maraming nakapila na files ay natagalan ung papers ko kaya napahaba ang kuwentuhan namin. As usual we talked just like a fren. Then suddenly,his face became serious, biniro ko xa."cguro kaya po kau malungkot ay aalis nako kc,wala ng mangungulit sa inyo". He answered,"yes for sure im gonna miss u kc ngaun plang ako nainlab sa isang estudyante ko". I was perflexed kc non lng xa nagbiro sa kin ng ganon. Nang makabawi ako ng gulat nagbiro ako para mawala ung tensionsa pagitan nmin. Wow bakit ngaun u lng po cnabi yan kung kailan na ako
aalis. Akala ko biro lang lahat un,but he hold my hands and saying intensely,in fact i always wanted to say and show it to u kaya lang cnasabi ko sa sarili ko,its not yet the perfect tym.
And he is asking me to go with him sa resort ng tita nia sa subic sa weekend para mafigure out daw namin kung ano ang magiging set up ng relationship. I WAS TOTALLY SHOCKED.. marami siyang cnabi na there were times daw na ako ang nakikita nia khit kasama nia mrs. he felt jealousy whenever i asked a help sa lovelife ko. he was longing for my kiss and hug. basta marami siyang cnabi. My tears began to rolled down my checks and i was shivering that time, I wanted to speak out but no words. But my mind asking why his telling an absurd words like this sa harap ko pa mismo. gUSTo ko siyang sumbatan. I respected him,hinangaan but nagkamali pla ako. Im not kind of girl na he expected. I wanted to slap his face but i coudn't moved. I heard somebody called me at isa ko plang friend. Doon parang nagising ako. My last word sa kanya, excuse me. Then i strode as fast as i can. My life was shattered dat day. i went home and stayed to my room at doon ako umiyak. I hate myself, i hate myself un ang cnasabi ko kc i felt betrayed at iyon ay kagagawan ko pah. Nasusuklam ako sa sarili ko kc parang nag eechoe pa lahat ng cnabi nia sa kin.I dont deserve those words! He abused me, verbally not physically.
I evaded him since then. Whenever i needed na pumunta sa dept nmin. nagtatago ako or may ksama n ako. I wanted to tell sa iba ung mga snabi nia pero nag aalala ako, may maniniwala ba sa kin kc siya ung tipong kaagalang galang at hinahangaan na professor lalo sa dept namin. UNg respect ko sa kanya ay naging suklam. after graduation day kinuha ko n lahat ng credintials ko at i never been in the university since then. Naggraduate po ako last 2003. Nagwowork na rin po ako and satisfied na ako sa posisyon ko. Minsan naiisip ko ung mga cnabi nia may suklam pa rin akong nararamdaman. Tama rin ba na itinago ko ang mga pangyayari na yon sa iba lalo sa department namin'...
tnx po sa lahat ng magcocomments.

---